هند بنت عتبه: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
(ابرابزار)
 
(۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
هند بنت عتبه، قرشی اموی، از زنان صاحب‌نفوذ قریش و مادر معاویة بن ابوسفیان بود که در جنگ احد جنازه حمزه سیدالشهدا را مثله کرد. هند در روز فتح مکه اسلام آورد و پیامبر از خونش گذشت. او سرانجام در سال ۱۴ هجری قمری درگذشت.
{{Infobox person
|name=هند بنت عتبه
|image=
|alt=
|caption=
|birth_date=۵۸۴ م
|birth_place=[[مکه]]، [[حجاز]]، [[شبه‌جزیره عربستان]]
|death_date=۶۳۴ م یا ۱۴ ه.ق
|death_place=[[خلافت راشدین]]
|other_names= هند الهنود، هند جگرخوار
|religion=[[اسلام]]
|ethnicity=[[مردم عرب]]
|spouse=حفص ابن المغیره{{سخ}}الفاکه ابن المغیره{{سخ}}[[ابوسفیان بن حرب]]
|children=ابان بن حفص المغیره{{سخ}} نیمه بنت حفص المغیره {{سخ}}[[معاویة بن ابی‌سفیان]]{{سخ}}عتبه بن ابی سفیان{{سخ}}
مريم ام الحكم بنت ابی سفیان {{سخ}} جويريه بنت ابی سفیان
|parents=[[عتبه بن ربیعه]]{{سخ}} صفیه بنت امیه}}
هند بنت عتبه، قرشی اموی، از زنان صاحب‌نفوذ [[قبیله قریش|قریش]] و مادر [[معاویة بن ابوسفیان]] بود که در جنگ احد جنازه [[حمزه ابی طالب]] را مثله کرد. هند در روز [[فتح مکه]] اسلام آورد و [[محمد|محمد بن عبدالله]] از خونش گذشت. او سرانجام در سال ۱۴ هجری قمری درگذشت.


اصل و نسب  
== اصل و نسب ==
هند دختر عتبة بن ربیعة بن عبدشمس بن عبدمناف، بانویی قرشی و از خاندان اموی بود که در میان زنان [[قبیله قریش|قریش]] از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بود و، به عنوان شخصیتی تأثیرگذار و رهبر در میان قوم خود شناخته می‌شد.<ref name=":0">عبدالسلام ترمانینی، رویدادهای تاریخ اسلام، ترجمه پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ج۱، ص۱۳۰.</ref>


هند دختر عتبة بن ربیعة بن عبدشمس بن عبدمناف، بانویی قرشی و از خاندان اموی بود که در میان زنان قریش از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بود و ، به عنوان شخصیتی تأثیرگذار و رهبر در میان قوم خود شناخته می‌شد.
== زندگی ==


همسران هند
=== ازدواج ===
فاکه بن مغیره مخزومی نخستین همسر هند بود که پس از مدتی کشته شد. سپس حفص بن مغیره مخزومی با وی ازدواج کرد و پس از مرگ او، ابوسفیان بن حرب با هند پیمان زناشویی بست که حاصل این ازدواج، معاویه بود.<ref name=":0" />


فاکه بن مغیره مخزومی نخستین همسر هند بود که پس از مدتی کشته شد. سپس حفص بن مغیره مخزومی با وی ازدواج کرد و پس از مرگ او، ابوسفیان بن حرب با هند پیمان زناشویی بست که حاصل این ازدواج، معاویه بود.
=== شعرسرایی ===
هند در سرودن شعر دستی توانا داشت و عمده شهرت وی به سبب مرثیه‌هایی است که پیش از پیوستن به اسلام، در سوگ مشرکان کشته‌شده در [[جنگ بدر]] سروده است.<ref name=":0" />


شعرسرایی
=== حضور در جنگ احد ===
هند به همراه همسرش، [[ابوسفیان]]، در جنگ احد حاضر بود و مشرکان را به مقابله و جنگ با [[مسلمانان]] تحریک و ترغیب می‌کرد. پس از مرگ حمزه در آن نبرد، هند پیکر او را [[مثله]] کرد و بخشی از جگر او را به دندان گرفت، اما از طعم آن خوشش نیامد و آن را بیرون ریخت. این دشمنی عمیق، از آنجا نشأت می‌گرفت که حمزه در جنگ بدر، پدر و برادر هند را به قتل رسانده بود. هند به همراه دیگر زنان حاضر در جنگ، اجساد مسلمانان کشته‌شده را نیز مثله کردند و با بریدن بینی و گوش‌های آنان، از آنها گردنبند و خلخال می‌ساختند.<ref name=":0" />


هند در سرودن شعر دستی توانا داشت و عمده شهرت وی به سبب مرثیه‌هایی است که پیش از پیوستن به اسلام، در سوگ مشرکان کشته‌شده در جنگ بدر سروده است.
=== پذیرش اسلام و بیعت با محمد ===
هند از جمله کسانی بود که [[محمد|محمد بن عبدالله]] خون او را مباح اعلام نمود و در روز فتح [[مکه]]، فرمان قتلش را صادر کرد. اما هند به همراه سایر زنان نزد محمد بن عبدالله آمد و [[اسلام]] خود را اعلام کرد و محمد بن عبدالله نیز از آنان [[بیعت]] گرفت. گفته شده است که او در خانه‌اش [[بتی]] داشت و پس از اسلام آوردن، به سوی آن رفت و در حالی که با تیشه‌ای بر آن می‌کوبید، می‌گفت: «ما را گمراه کرده بودی».<ref name=":0" />


حضور در جنگ احد
== منابع ==
 
[[رده:درگذشتگان سده ۷ (میلادی)]]
هند به همراه همسرش، ابوسفیان، در جنگ احد حاضر بود و مشرکان را به مقابله و جنگ با مسلمانان تحریک و ترغیب می‌کرد.
[[رده:زادگان سده ۶ (میلادی)]]
 
[[رده:زنان حاضر در جنگ‌های قرون وسطی]]
مثله کردن حمزه
[[رده:صحابیات]]
 
[[رده:قریش]]
پس از شهادت حمزه در آن نبرد، هند پیکر او را مثله کرد و بخشی از جگر او را به دندان گرفت، اما از طعم آن خوشش نیامد و آن را بیرون ریخت. این دشمنی عمیق، از آنجا نشأت می‌گرفت که حمزه در جنگ بدر، پدر و برادر هند را به قتل رسانده بود. هند به همراه دیگر زنان حاضر در جنگ، اجساد مسلمانان کشته‌شده را نیز مثله کردند و با بریدن بینی و گوش‌های آنان، از آنها گردنبند و خلخال می‌ساختند.
[[رده:اهالی مکه]]
 
[[رده:زنان سده ۶ (میلادی)]]
اسلام و بیعت با پیامبر
[[رده:شاعران زن عرب‌زبان]]
 
هند از جمله کسانی بود که پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) خون او را مباح اعلام نمود و در روز فتح مکه، فرمان قتلش را صادر کرد. اما هند به همراه سایر زنان نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) آمد و اسلام خود را اعلام کرد و پیامبر نیز از آنان بیعت گرفت. او در خانه‌اش بتی داشت و پس از اسلام آوردن، به سوی آن رفت و در حالی که با تیشه‌ای بر آن می‌کوبید، می‌گفت: «ما را گمراه کرده بودی».

نسخهٔ کنونی تا ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۴:۱۳

هند بنت عتبه
متولد۵۸۴ م
مکه، حجاز، شبه‌جزیره عربستان
وفات۶۳۴ م یا ۱۴ ه.ق
خلافت راشدین
دیگر نام‌هاهند الهنود، هند جگرخوار
دیناسلام
همسر(ها)حفص ابن المغیره
الفاکه ابن المغیره
ابوسفیان بن حرب
فرزندانابان بن حفص المغیره
نیمه بنت حفص المغیره
معاویة بن ابی‌سفیان
عتبه بن ابی سفیان
مريم ام الحكم بنت ابی سفیان
جويريه بنت ابی سفیان
والدینعتبه بن ربیعه
صفیه بنت امیه

هند بنت عتبه، قرشی اموی، از زنان صاحب‌نفوذ قریش و مادر معاویة بن ابوسفیان بود که در جنگ احد جنازه حمزه ابی طالب را مثله کرد. هند در روز فتح مکه اسلام آورد و محمد بن عبدالله از خونش گذشت. او سرانجام در سال ۱۴ هجری قمری درگذشت.

اصل و نسب

هند دختر عتبة بن ربیعة بن عبدشمس بن عبدمناف، بانویی قرشی و از خاندان اموی بود که در میان زنان قریش از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بود و، به عنوان شخصیتی تأثیرگذار و رهبر در میان قوم خود شناخته می‌شد.[۱]

زندگی

ازدواج

فاکه بن مغیره مخزومی نخستین همسر هند بود که پس از مدتی کشته شد. سپس حفص بن مغیره مخزومی با وی ازدواج کرد و پس از مرگ او، ابوسفیان بن حرب با هند پیمان زناشویی بست که حاصل این ازدواج، معاویه بود.[۱]

شعرسرایی

هند در سرودن شعر دستی توانا داشت و عمده شهرت وی به سبب مرثیه‌هایی است که پیش از پیوستن به اسلام، در سوگ مشرکان کشته‌شده در جنگ بدر سروده است.[۱]

حضور در جنگ احد

هند به همراه همسرش، ابوسفیان، در جنگ احد حاضر بود و مشرکان را به مقابله و جنگ با مسلمانان تحریک و ترغیب می‌کرد. پس از مرگ حمزه در آن نبرد، هند پیکر او را مثله کرد و بخشی از جگر او را به دندان گرفت، اما از طعم آن خوشش نیامد و آن را بیرون ریخت. این دشمنی عمیق، از آنجا نشأت می‌گرفت که حمزه در جنگ بدر، پدر و برادر هند را به قتل رسانده بود. هند به همراه دیگر زنان حاضر در جنگ، اجساد مسلمانان کشته‌شده را نیز مثله کردند و با بریدن بینی و گوش‌های آنان، از آنها گردنبند و خلخال می‌ساختند.[۱]

پذیرش اسلام و بیعت با محمد

هند از جمله کسانی بود که محمد بن عبدالله خون او را مباح اعلام نمود و در روز فتح مکه، فرمان قتلش را صادر کرد. اما هند به همراه سایر زنان نزد محمد بن عبدالله آمد و اسلام خود را اعلام کرد و محمد بن عبدالله نیز از آنان بیعت گرفت. گفته شده است که او در خانه‌اش بتی داشت و پس از اسلام آوردن، به سوی آن رفت و در حالی که با تیشه‌ای بر آن می‌کوبید، می‌گفت: «ما را گمراه کرده بودی».[۱]

منابع

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ عبدالسلام ترمانینی، رویدادهای تاریخ اسلام، ترجمه پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ج۱، ص۱۳۰.