عمران بن عبدالله قمی: تفاوت میان نسخهها
(ابرابزار) |
(+رده:اهالی قم، +رده:خاندان اشعری (هاتکت)، ابرابزار) |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
عمران بن عبدالله از اهالی قم و معاصر با جعفر صادق بود. [[موسی بن طلحه]] از یکی از مردم [[کوفه]] روایت کرده است که در منا، عمران بن عبدالله در محل اقامت جعفر صادق خیمههایی جداگانه برای مردان و زنان، همراه با سرویسهای بهداشتی، برپا کرده بود. با ورود جعفر صادق و همراهانش، او دربارهٔ برپاکننده خیمهها پرسید و عمران پاسخ داد که خود این کار را انجام داده است. هنگامی که از هزینه آن سؤال شد، عمران گفت پارچههای کرباس خیمهها از بافتههای کارگاه خودش است و درخواست کرد آن را به عنوان هدیه بپذیرد. جعفر صادق دست او را فشرد و برای او [[دعا]] کرد که در [[قیامت]] در سایه رحمت الهی جای گیرد.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=عمران}}</ref> | عمران بن عبدالله از اهالی قم و معاصر با جعفر صادق بود. [[موسی بن طلحه]] از یکی از مردم [[کوفه]] روایت کرده است که در منا، عمران بن عبدالله در محل اقامت جعفر صادق خیمههایی جداگانه برای مردان و زنان، همراه با سرویسهای بهداشتی، برپا کرده بود. با ورود جعفر صادق و همراهانش، او دربارهٔ برپاکننده خیمهها پرسید و عمران پاسخ داد که خود این کار را انجام داده است. هنگامی که از هزینه آن سؤال شد، عمران گفت پارچههای کرباس خیمهها از بافتههای کارگاه خودش است و درخواست کرد آن را به عنوان هدیه بپذیرد. جعفر صادق دست او را فشرد و برای او [[دعا]] کرد که در [[قیامت]] در سایه رحمت الهی جای گیرد.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=عمران}}</ref> | ||
[[ | [[آبان بن عثمان بجلی|ابان بن عثمان]] روایت کرده است که روزی عمران بن عبدالله بر جعفر صادق وارد شد و وی با گرمی احوال خود او، فرزندان، خانواده و عموزادگانش را جویا شد و مدتی با او گفتگو کرد. پس از خروج عمران، حاضران دربارهٔ هویت او پرسیدند و جعفر صادق او را فردی نجیب از خاندانی نجیب معرفی کرد که هر ستمگری قصد سوء نسبت به آنان داشته باشد، نابود و سرنگون خواهد شد.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=عمران}}</ref> | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=خیر|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=خیر|نیازمند مقابله با دانشنامهها=خیر|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | {{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=خیر|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=خیر|نیازمند مقابله با دانشنامهها=خیر|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | ||
[[رده:اهالی قم]] | |||
[[رده:خاندان اشعری]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۳:۰۸
عمران بن عبدالله قمی از شیعیان اهل قم و از اصحاب جعفر صادق بود. او به دلیل برپایی خیمههایی برای کاروان جعفر صادق در منا و جایگاه ویژهاش در خاندان اشعری مورد تکریم و دعای او قرار گرفت.
زندگی
عمران بن عبدالله از اهالی قم و معاصر با جعفر صادق بود. موسی بن طلحه از یکی از مردم کوفه روایت کرده است که در منا، عمران بن عبدالله در محل اقامت جعفر صادق خیمههایی جداگانه برای مردان و زنان، همراه با سرویسهای بهداشتی، برپا کرده بود. با ورود جعفر صادق و همراهانش، او دربارهٔ برپاکننده خیمهها پرسید و عمران پاسخ داد که خود این کار را انجام داده است. هنگامی که از هزینه آن سؤال شد، عمران گفت پارچههای کرباس خیمهها از بافتههای کارگاه خودش است و درخواست کرد آن را به عنوان هدیه بپذیرد. جعفر صادق دست او را فشرد و برای او دعا کرد که در قیامت در سایه رحمت الهی جای گیرد.[۱]
ابان بن عثمان روایت کرده است که روزی عمران بن عبدالله بر جعفر صادق وارد شد و وی با گرمی احوال خود او، فرزندان، خانواده و عموزادگانش را جویا شد و مدتی با او گفتگو کرد. پس از خروج عمران، حاضران دربارهٔ هویت او پرسیدند و جعفر صادق او را فردی نجیب از خاندانی نجیب معرفی کرد که هر ستمگری قصد سوء نسبت به آنان داشته باشد، نابود و سرنگون خواهد شد.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عمران». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.