عمرو بن جمحون

عمرو بن جموح خزرجی از اهالی مدینه و تیره بنی‌سلمه بود. او جایگاه محترمی در میان قبیله خود داشت و به دلیل ویژگی‌های اخلاقی از جمله بخشش و جود، توسط محمد، پیامبر اسلام به ریاست قبیله‌اش برگزیده شد. عمرو در دوران پیری و با وجود معلولیت در ناحیه پا، در وقایع نظامی دوران ظهور اسلام مشارکت داشت. وی دارای چهار پسر بود که همگی در نبردهای مسلمانان حضور داشتند. عمرو بن جموح در نبرد احد با وجود مخالفت اطرافیان، اصرار بر شرکت در جنگ ورزید و در نهایت در همان معرکه کشته شد.

زندگی

عمرو بن جموح خزرجی از اهالی مدینه و از تیره بنی‌سلمه بود. او به ویژگی‌هایی نظیر بخشندگی و جود شناخته می‌شد و در میان قوم خود جایگاه ویژه‌ای داشت. او دارای چهار پسر بود که در جنگ‌ها حضور یافته و فداکاری‌هایی از خود نشان داده بودند.

در جنگ احد

عمرو بن جموح در زمان جنگ احد، علیرغم ناتوانی جسمی ناشی از نقص پا، تصمیم به شرکت در نبرد گرفت. خویشان او با استناد به معافیت افراد دارای نقص جسمانی از شرکت در جنگ، مانع رفتن او می‌شدند؛ اما او با هدف حضور در بهشت، بر تصمیم خود پافشاری کرد. محمد پس از شنیدن درخواست او، اجازه حضور در میدان جنگ را صادر کرد و او در معرکه احد کشته شد.

پس از کشته‌شدن

هند دختر عمرو بن حرام، همسر او، پس از پایان جنگ تلاش کرد تا جسد عمرو، برادرش عبدالله و فرزندش خلاد را با شتر به مدینه بازگرداند. اما شتر در مسیر دچار مشکل شد و نتوانست به مدینه برود. طبق روایات، این مسئله با دعای عمرو پیش از خروج از خانه مرتبط دانسته شده است. در این باره نقل شده که پیامبر اسلام درباره جایگاه او و خانواده‌اش در بهشت سخن گفت.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عمرو بن جموح». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.