قاسم بن محمد بن ابوبکر: تفاوت میان نسخه‌ها
صفحه‌ای تازه حاوی «'''قاسم بن محمد بن ابوبکر'''، مکنی به ابومحمد، از بزرگان تابعین، یکی از هفت فقیه معروف مدینه و از فاضل‌ترین مردم زمان خود بود. او از جمعی از صحابه روایت کرده و گروهی از بزرگان تابعین نیز از او روایت کرده‌اند. قاسم از یاران مورد اعتماد علی...» ایجاد کرد |
+ 7 رده (هات‌کت)، ابرابزار |
||
| (۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''قاسم بن محمد بن ابوبکر'''، مکنی به | '''قاسم بن محمد بن ابوبکر'''، مکنی به '''ابومحمد'''، از بزرگان [[تابعین]]، یکی از هفت فقیه معروف [[مدینه]] و از فاضل‌ترین مردم زمان خود بود. او از جمعی از [[صحابه]] روایت کرده و گروهی از بزرگان [[تابعین]] نیز از او روایت کرده‌اند. قاسم از یاران مورد اعتماد سجاد، امام چهارم [[شیعه دوازده‌امامی|شیعیان امامیه]] دانسته شده و در سال‌های مختلفی میان ۱۰۱ تا ۱۱۲ در قدید درگذشته است. | ||
== زندگی == | == زندگی == | ||
قاسم بن محمد بن ابی‌بکر، مکنی به ابومحمد، از بزرگان تابعین، یکی از هفت فقیه معروف مدینه و از فاضل‌ترین مردم زمان خود بود. او از جمعی از اصحاب | قاسم بن محمد بن ابی‌بکر، مکنی به ابومحمد، از بزرگان تابعین، یکی از هفت فقیه معروف مدینه و از فاضل‌ترین مردم زمان خود بود. او از جمعی از اصحاب محمد روایت کرده و گروهی از بزرگان تابعین نیز از او روایت کرده‌اند. یحیی بن سعید گفته است که کسی را برتر از او نیافته و مالک بن انس نیز قاسم را از فقیهان این امت دانسته است. قاسم خاله‌زاده [[سجاد]] بود. مادر این دو و مادر سالم بن عمر، هر سه دختران یزدجرد بودند. قاسم در سال‌های ۱۰۱، ۱۰۲، ۱۰۸ یا ۱۱۲ در [[قدید]]، واقع در میان [[مکه]] و [[مدینه]]، درگذشت و ۷۰ یا ۷۲ سال عمر کرد.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=قاسم بن محمد بن ابوبکر}}</ref> | ||
[[شیخ طوسی]] او را از اصحاب [[علی بن حسین|سجاد]] و [[محمد باقر|باقر]] دانسته است. همچنین از [[جعفر بن محمد|صادق]] نقل شده است که [[سعید بن مسیب]]، قاسم بن محمد بن ابی‌بکر و [[ابوخالد کابلی]] از یاران مورد اعتماد سجاد بوده‌اند.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=قاسم بن محمد بن ابوبکر}}</ref> | |||
بنا بر نقلی، روزی از قاسم مسئله‌ای پرسیده شد و او گفت که نمی‌داند. سائل گفت که نزد او آمده و جز او کسی را نمی‌شناسد. قاسم پاسخ داد که به ریش دراز او و جمعیتی که پیرامونش گرد آمده‌اند ننگرد و سوگند یاد کرد که پاسخ آن مسئله را نمی‌داند. پیرمردی از قریش که در کنار او نشسته بود به قاسم گفت که این روش را ادامه دهد و سوگند یاد کرد که هیچ روزی او را عاقل‌تر از آن روز ندیده است. قاسم نیز گفت که اگر زبانش بریده شود، برای او بهتر از آن است که سخنی بر زبان آورد که به آن علم ندارد.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=قاسم بن محمد بن ابوبکر}}</ref> | بنا بر نقلی، روزی از قاسم مسئله‌ای پرسیده شد و او گفت که نمی‌داند. سائل گفت که نزد او آمده و جز او کسی را نمی‌شناسد. قاسم پاسخ داد که به ریش دراز او و جمعیتی که پیرامونش گرد آمده‌اند ننگرد و سوگند یاد کرد که پاسخ آن مسئله را نمی‌داند. پیرمردی از قریش که در کنار او نشسته بود به قاسم گفت که این روش را ادامه دهد و سوگند یاد کرد که هیچ روزی او را عاقل‌تر از آن روز ندیده است. قاسم نیز گفت که اگر زبانش بریده شود، برای او بهتر از آن است که سخنی بر زبان آورد که به آن علم ندارد.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=قاسم بن محمد بن ابوبکر}}</ref> | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
=== ارجاعات === | === ارجاعات === | ||
{{پانویس| | {{پانویس|۲|اندازه=ریز}} | ||
=== منابع === | === منابع === | ||
| خط ۱۹: | خط ۱۶: | ||
{{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | {{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | ||
[[رده:اهالی مدینه]] | |||
[[رده:تابعین]] | |||
[[رده:درگذشتگان ۱۰۱ (قمری)]] | |||
[[رده:درگذشتگان ۱۱۱۲ (قمری)]] | |||
[[رده:شاگردان سجاد]] | |||
[[رده:شاگردان محمد باقر]] | |||
[[رده:فقیهان اهل عربستان]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۳۰
قاسم بن محمد بن ابوبکر، مکنی به ابومحمد، از بزرگان تابعین، یکی از هفت فقیه معروف مدینه و از فاضل‌ترین مردم زمان خود بود. او از جمعی از صحابه روایت کرده و گروهی از بزرگان تابعین نیز از او روایت کرده‌اند. قاسم از یاران مورد اعتماد سجاد، امام چهارم شیعیان امامیه دانسته شده و در سال‌های مختلفی میان ۱۰۱ تا ۱۱۲ در قدید درگذشته است.
زندگی
قاسم بن محمد بن ابی‌بکر، مکنی به ابومحمد، از بزرگان تابعین، یکی از هفت فقیه معروف مدینه و از فاضل‌ترین مردم زمان خود بود. او از جمعی از اصحاب محمد روایت کرده و گروهی از بزرگان تابعین نیز از او روایت کرده‌اند. یحیی بن سعید گفته است که کسی را برتر از او نیافته و مالک بن انس نیز قاسم را از فقیهان این امت دانسته است. قاسم خاله‌زاده سجاد بود. مادر این دو و مادر سالم بن عمر، هر سه دختران یزدجرد بودند. قاسم در سال‌های ۱۰۱، ۱۰۲، ۱۰۸ یا ۱۱۲ در قدید، واقع در میان مکه و مدینه، درگذشت و ۷۰ یا ۷۲ سال عمر کرد.[۱]
شیخ طوسی او را از اصحاب سجاد و باقر دانسته است. همچنین از صادق نقل شده است که سعید بن مسیب، قاسم بن محمد بن ابی‌بکر و ابوخالد کابلی از یاران مورد اعتماد سجاد بوده‌اند.[۲]
بنا بر نقلی، روزی از قاسم مسئله‌ای پرسیده شد و او گفت که نمی‌داند. سائل گفت که نزد او آمده و جز او کسی را نمی‌شناسد. قاسم پاسخ داد که به ریش دراز او و جمعیتی که پیرامونش گرد آمده‌اند ننگرد و سوگند یاد کرد که پاسخ آن مسئله را نمی‌داند. پیرمردی از قریش که در کنار او نشسته بود به قاسم گفت که این روش را ادامه دهد و سوگند یاد کرد که هیچ روزی او را عاقل‌تر از آن روز ندیده است. قاسم نیز گفت که اگر زبانش بریده شود، برای او بهتر از آن است که سخنی بر زبان آورد که به آن علم ندارد.[۳]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «قاسم بن محمد بن ابوبکر». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.