|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
انسان: تفاوت میان نسخهها
(ابرابزار) |
(+رده:جامعهشناسی، +رده:انسان (هاتکت)، ابرابزار) |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
== معنای اصطلاحی و لغوی == | == معنای اصطلاحی و لغوی == | ||
=== بشر === | === بشر === | ||
بَشَر به معنای انسان و آدمی است و مذکر و مؤنث، واحد و جمع در آن یکسان میباشد. این واژه از [[بشره]]، یعنی پوست بدن، گرفته شده است که مظهر و نشانه بدن انسان است.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=بَشَر}}</ref> برخی منابع، مانند [[مجمع البحرین]] و [[مفردات راغب]]، ذکر کردهاند که انسان به دلیل ظاهر بودن پوستش و نمایان بودن بدنش بشر نامیده میشود، برخلاف حیوانات که پوستشان با پشم، مو یا کرک پوشانده شده است. این واژه در [[قرآن]] ۳۵ بار ذکر شده و تثنیه آن «بشرین» یک بار آمده است.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=بَشَر}}</ref> | بَشَر به معنای انسان و آدمی است و مذکر و مؤنث، واحد و جمع در آن یکسان میباشد. این واژه از [[بشره]]، یعنی پوست بدن، گرفته شده است که مظهر و نشانه بدن انسان است.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=بَشَر}}</ref> برخی منابع، مانند [[مجمع البحرین]] و [[مفردات راغب]]، ذکر کردهاند که انسان به دلیل ظاهر بودن پوستش و نمایان بودن بدنش بشر نامیده میشود، برخلاف حیوانات که پوستشان با پشم، مو یا کرک پوشانده شده است. این واژه در [[قرآن]] ۳۵ بار ذکر شده و تثنیه آن «بشرین» یک بار آمده است.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=بَشَر}}</ref> | ||
| خط ۱۶: | خط ۱۵: | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=خیر|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | {{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=خیر|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | ||
[[رده:انسان| ]] | |||
[[رده:جامعهشناسی]] | |||
نسخهٔ ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۳:۱۰
بَشَر به معنی انسان و آدمی است. واژه بشر بیشتر به جنبه ظاهر و جسمانی انسان اشاره دارد و در قرآن نیز بارها ذکر شده است.
معنای اصطلاحی و لغوی
بشر
بَشَر به معنای انسان و آدمی است و مذکر و مؤنث، واحد و جمع در آن یکسان میباشد. این واژه از بشره، یعنی پوست بدن، گرفته شده است که مظهر و نشانه بدن انسان است.[۱] برخی منابع، مانند مجمع البحرین و مفردات راغب، ذکر کردهاند که انسان به دلیل ظاهر بودن پوستش و نمایان بودن بدنش بشر نامیده میشود، برخلاف حیوانات که پوستشان با پشم، مو یا کرک پوشانده شده است. این واژه در قرآن ۳۵ بار ذکر شده و تثنیه آن «بشرین» یک بار آمده است.[۲]
واژه بشر گاهی برای تأکید بر جسم و ظاهر انسان به کار میرود و گاهی به منظور اشاره به انسان به عنوان موجودی با فضایل و کمالات، هرچند کاربرد هر دو معنا در قرآن دیده میشود؛ برای مثال، در مورد بشر: «ما کان لبشر أن یؤتیه الله الکتاب والحکم والنبوة…» (آلعمران، ۷۹) و «قالت إنی یکون لی غلام ولم یمسسنی بشر» (مریم، ۲۰) و در مورد انسان: «بدأ خلق الانسان من طین» (سجده، ۷) و «لقد خلقنا الانسان فی أحسن تقویم» (تین، ۴۰).[۳]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «بَشَر». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.