کاربر:Maryam.1365/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
Maryam.1365 (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «قاعده اقرار = -«اقرار» = معنای لغوی: اقرار در کتب لغت به اذعان یا اعتراف به حق،[1] اعتراف به شی[2] و اثبات شیء[3] تعریف شده است، ریشه آن ماده «قرَّ» به معنای «ثابت بودن» است. تعریف اصطلاحی: فقها در کتب خویش تعاریف مختلفی از اقرار ارائه دادهاند، ب...» ایجاد کرد) |
Maryam.1365 (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
= -«اقرار» = | = -«اقرار» = | ||
معنای لغوی: اقرار در کتب لغت به اذعان یا اعتراف به حق، | معنای لغوی: اقرار در کتب لغت به اذعان یا اعتراف به حق،<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=منبع|عنوان کتاب=قاموس|نام=مجدالدین محمدبن یعقوب بن ابراهیم|نام خانوادگی=فیروز آبادی|ناشر=دارالکتب العلمیه|جلد=2|صفحه=116}}</ref> اعتراف به شی<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=منبع|عنوان کتاب=العین|نام خانوادگی=خلیل بن احمد|جلد=5|صفحه=22}}</ref>و اثبات شیءتعریف شده است، ریشه آن ماده «قرَّ» به معنای «ثابت بودن» است. | ||
تعریف اصطلاحی: فقها در کتب خویش تعاریف مختلفی از اقرار ارائه دادهاند، بعضی آن را به «اخبار بحق علی نفسه» | تعریف اصطلاحی: فقها در کتب خویش تعاریف مختلفی از اقرار ارائه دادهاند، بعضی آن را به «اخبار بحق علی نفسه» عدهای به «اخبار عن حق لازم له» و بعضی به «اخبار عن حق سابق لایقتضی تملیکاً بنفسه،بل یکشف عن سبقه»تعریف کردهاند. | ||
قانون مدنی ایران نیز به تبع فقها در ماده 1259 اقرار را چنین تعریف میکند:»اقرار عبارت از اخبار به حقی است برای غیر بر ضرر خود» علاوه بر اینها تعریف دیگری نیز از اقرار به این نحو بیان شده است: | قانون مدنی ایران نیز به تبع فقها در ماده 1259 اقرار را چنین تعریف میکند:»اقرار عبارت از اخبار به حقی است برای غیر بر ضرر خود» علاوه بر اینها تعریف دیگری نیز از اقرار به این نحو بیان شده است: | ||
اقرار عبارت است از اینکه کسی چیزی را که به زیانش اسناد داده شده، درست بداند. | اقرار عبارت است از اینکه کسی چیزی را که به زیانش اسناد داده شده، درست بداند.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=منبع|عنوان کتاب=دانشنامه حقوقی|نام=محمد جعفر|نام خانوادگی=جعفری لنگرودی|جلد=1|صفحه=542}}</ref> [[اقرار]] | ||
---- | ---- | ||
== منبع == | |||
نسخهٔ ۱۴ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۳۶
-«اقرار»
معنای لغوی: اقرار در کتب لغت به اذعان یا اعتراف به حق،[۱] اعتراف به شی[۲]و اثبات شیءتعریف شده است، ریشه آن ماده «قرَّ» به معنای «ثابت بودن» است.
تعریف اصطلاحی: فقها در کتب خویش تعاریف مختلفی از اقرار ارائه دادهاند، بعضی آن را به «اخبار بحق علی نفسه» عدهای به «اخبار عن حق لازم له» و بعضی به «اخبار عن حق سابق لایقتضی تملیکاً بنفسه،بل یکشف عن سبقه»تعریف کردهاند.
قانون مدنی ایران نیز به تبع فقها در ماده 1259 اقرار را چنین تعریف میکند:»اقرار عبارت از اخبار به حقی است برای غیر بر ضرر خود» علاوه بر اینها تعریف دیگری نیز از اقرار به این نحو بیان شده است:
اقرار عبارت است از اینکه کسی چیزی را که به زیانش اسناد داده شده، درست بداند.[۳] اقرار