|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
قاعده لطف: تفاوت میان نسخهها
NightStars (بحث | مشارکتها) |
NightStars (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۳: | خط ۳: | ||
== تعریف لغوی قاعده لطف == | == تعریف لغوی قاعده لطف == | ||
واژه لطف در لغت به معناي رِفق و مدارا، قرب و نزدیکی، عنایت و مهربانی<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=|عنوان کتاب=قاموس قرآن،|سال=1368|نام=علی اکبر|نام خانوادگی=قرشی بنایی|ناشر=دارالكتب الاسلاميه|جلد=2|صفحه=190|مکان=تهران}}</ref> | واژه لطف در لغت به معناي رِفق و مدارا، قرب و نزدیکی، عنایت و مهربانی<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=قاموس قرآن،|عنوان کتاب=قاموس قرآن،|سال=1368|نام=علی اکبر|نام خانوادگی=قرشی بنایی|ناشر=دارالكتب الاسلاميه|جلد=2|صفحه=190|مکان=تهران}}</ref> | ||
== تعریف اصطلاحی قاعده لطف == | == تعریف اصطلاحی قاعده لطف == | ||
در اصطلاح کلامی، لطف از صفات فعل الهی و به معناي عنایت خاص خداوند در تسهیل امور بندگان جهت انجام تکالیف دینی و رشد و کمال آنان است؛ بدین معنا که خداوند آنچه مایه گرایش مکلفان به طاعت و دوري گزیدن آنان از معصیت است، در حق آنان افاضه می فرماید تا زمینه اطاعت پذیري آگاهانه و اختیاري بندگان از دستورات الهی و دوري آنان از معصیت او فراهم گردد و به قرب و کمال نائل شوند. متکلمان چنین لطفی را مقتضاي عدل و حکمت الهی دانسته و آن را از ناحیه خداوند واجب می شمارند.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=|عنوان کتاب=امام حی غائب|سال=1397|نام=قنبرعلی|نام خانوادگی=صمدی|ناشر=موسسه بنياد فرهنگي مهدي موعود (عج)|صفحه=42|مکان=قم}}</ref> | در اصطلاح کلامی، لطف از صفات فعل الهی و به معناي عنایت خاص خداوند در تسهیل امور بندگان جهت انجام تکالیف دینی و رشد و کمال آنان است؛ بدین معنا که خداوند آنچه مایه گرایش مکلفان به طاعت و دوري گزیدن آنان از معصیت است، در حق آنان افاضه می فرماید تا زمینه اطاعت پذیري آگاهانه و اختیاري بندگان از دستورات الهی و دوري آنان از معصیت او فراهم گردد و به قرب و کمال نائل شوند. متکلمان چنین لطفی را مقتضاي عدل و حکمت الهی دانسته و آن را از ناحیه خداوند واجب می شمارند.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=امام حی غائب|عنوان کتاب=امام حی غائب|سال=1397|نام=قنبرعلی|نام خانوادگی=صمدی|ناشر=موسسه بنياد فرهنگي مهدي موعود (عج)|صفحه=42|مکان=قم}}</ref> | ||
== کلام شیخ مفیددر قاعده لطف == | == کلام شیخ مفیددر قاعده لطف == | ||
«اللطف مایقرب المکلف معه الی الطاعه و یبعد عن المعصیه و لا حظ له فی التمکین و لم یبلغ حد الالجاء؛ «لطف، آن است که به سبب آن، مکلف به طاعت نزدیک و از معصیت دور می شود و در قدرت مکلف بر انجام دادن تکلیف، موثر نیست و به مرز اجبار نیز نمی رسد».<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=|عنوان کتاب=النكت الاعتقاديه|سال=1413|نام=محمدبن نعمان|نام خانوادگی=العكبري البغدادي.|ناشر=المؤتمرالعالمي لالفيه الشيخ المفيد |صفحه=35|مکان=قم}}</ref> | «اللطف مایقرب المکلف معه الی الطاعه و یبعد عن المعصیه و لا حظ له فی التمکین و لم یبلغ حد الالجاء؛ «لطف، آن است که به سبب آن، مکلف به طاعت نزدیک و از معصیت دور می شود و در قدرت مکلف بر انجام دادن تکلیف، موثر نیست و به مرز اجبار نیز نمی رسد».<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=النكت الاعتقاديه|عنوان کتاب=النكت الاعتقاديه|سال=1413|نام=محمدبن نعمان|نام خانوادگی=العكبري البغدادي.|ناشر=المؤتمرالعالمي لالفيه الشيخ المفيد |صفحه=35|مکان=قم}}</ref> | ||
----[1] - محمد بن نعمان،(شیخ مفید)،محقق:رضامختاری، النكت الاعتقاديه ، قم المؤتمرالعالمي لالفيه الشيخ المفيد ۱۴۱۳ق. ص35 | ----[1] - محمد بن نعمان،(شیخ مفید)،محقق:رضامختاری، النكت الاعتقاديه ، قم المؤتمرالعالمي لالفيه الشيخ المفيد ۱۴۱۳ق. ص35 | ||
نسخهٔ ۲۱ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۷
قاعده لطف وضرورت امام حی
ازمهم ترین دلیل عقلی متکلمان امامیه بر وجوب امامت، می آورند قاعده لطف است. قاعده لطف، یکی از قواعد مهم و اساسی در کلام امامیه و فرقه معتزله می باشد و مسائل کلامی بسیاری بر این قاعده، استوار شده است؛ از جمله وجوب نبوت، عصمت پیامبران، تکالیف شرعی و وعد و وعید. متکلمان امامیه، بر این عقیده اند که امامت نیز از مصادیق و فروع قاعده لطف است.
تعریف لغوی قاعده لطف
واژه لطف در لغت به معناي رِفق و مدارا، قرب و نزدیکی، عنایت و مهربانی[۱]
تعریف اصطلاحی قاعده لطف
در اصطلاح کلامی، لطف از صفات فعل الهی و به معناي عنایت خاص خداوند در تسهیل امور بندگان جهت انجام تکالیف دینی و رشد و کمال آنان است؛ بدین معنا که خداوند آنچه مایه گرایش مکلفان به طاعت و دوري گزیدن آنان از معصیت است، در حق آنان افاضه می فرماید تا زمینه اطاعت پذیري آگاهانه و اختیاري بندگان از دستورات الهی و دوري آنان از معصیت او فراهم گردد و به قرب و کمال نائل شوند. متکلمان چنین لطفی را مقتضاي عدل و حکمت الهی دانسته و آن را از ناحیه خداوند واجب می شمارند.[۲]
کلام شیخ مفیددر قاعده لطف
«اللطف مایقرب المکلف معه الی الطاعه و یبعد عن المعصیه و لا حظ له فی التمکین و لم یبلغ حد الالجاء؛ «لطف، آن است که به سبب آن، مکلف به طاعت نزدیک و از معصیت دور می شود و در قدرت مکلف بر انجام دادن تکلیف، موثر نیست و به مرز اجبار نیز نمی رسد».[۳]
[1] - محمد بن نعمان،(شیخ مفید)،محقق:رضامختاری، النكت الاعتقاديه ، قم المؤتمرالعالمي لالفيه الشيخ المفيد ۱۴۱۳ق. ص35