رزق

رزق به معنای بخششی است که از سوی خدا به مخلوقات اعطا می شود.

معنای رزق

درکتاب قرآن و علوم انسانی گفته شده که رزق گاهی به معنای عطای جاری می باشد خواه آن عطا دنیوی باشد یا اخروی گواهی به معنای نصیب می باشد و گاهی به آنچه که به شکم می رسد و باآن تغزیه می کنند رزق می گویند. رزق به معنای نوعی بخشش و عطا گفته می شود مثلاً پادشاه به لشکریان رزق می دهد .که این جمله تنها شامل مواد غذایی لشکر می باشد... این معنای اصلی و لغوی رزق بود ولی بعد ها در معنای آن توسعه دادند و هر غذایی راکه به آدمی می رسد چه دهنده اش معلوم باشد چه نباشد رزق خواندند .گویا رزق بخششی است که به اندازه تلاش و کوشش انسان به اومی رسد.

در قرآن

رزق در قرآن شامل روزی مادی و معنوی است. بسیاری از آیات قرآن بیانگر تقسیم شدگی و مقدّر‌شدن روزی و تضمین آن از ناحیه پروردگار است.