دحوالارض: تفاوت میان نسخهها
Morningview (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Morningview (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
روز بیست و پنجم ذی قعده 《دَحْوُ الأَرْض 》 یعنی گسترش یافتن زمین میباشد و وزن «دَحو»، «مَحْو» و به معنای گسترش میباشد بر پایه برخی دیدگاه های تفسیری در مراحل آغازین شکل گیری زمین، سطح آن تحت تأثیر بارشهای شدید و مداوم قرار داشت، این بارشها موجب تجمع آبها در فرورفتگی ها و حوضه های طبیعی شد و به تدریج با کاهش سطح آب در برخی نواحی خشکیها پدیدار و گسترده تر شدند. همچنین در این دیدگاهها بیان میشود که سطح اولیه زمین ناهموار و مشتمل بر پستیها، بلندیها و شیبهای تند بوده است. استمرار بارشها و فرآیندهای فرسایشی ناشی از آن به شست و شوی ارتفاعات و گسترش درهها انجامید و در طول زمان، زمینهای هموارتر و مناسبتری برای سکونت و فعالیتهای زیستی شکل گرفت. در متون دینی اسلامی، از این فرآیند گسترش و آماده سازی زمین با عنوان دحو الارض یاد شده است؛ اصطلاحی که در برخی تفاسیر به معنای گسترده شدن و آماده شدن زمین برای زیست تعبیر میشود.<ref>{{یادکرد وب|نویسنده=جواد حسینی|تاریخ=۱۳۸۱|وبگاه=پرتال جامع علوم انسانی|نشانی=https://ensani.ir/fa/article/72954/%D8%AF%D8%AD%D9%88-%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B1%D8%B6-%D8%A2%D8%AF%D8%A7%D8%A8-%D9%88-%D8%A7%D8%B9%D9%85%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%86|عنوان=دحوالارض، آداب و اعمال آن}}</ref> | روز بیست و پنجم ذی قعده 《دَحْوُ الأَرْض 》 یعنی گسترش یافتن زمین میباشد و وزن «دَحو»، «مَحْو» و به معنای گسترش میباشد بر پایه برخی دیدگاه های تفسیری در مراحل آغازین شکل گیری زمین، سطح آن تحت تأثیر بارشهای شدید و مداوم قرار داشت، این بارشها موجب تجمع آبها در فرورفتگی ها و حوضه های طبیعی شد و به تدریج با کاهش سطح آب در برخی نواحی خشکیها پدیدار و گسترده تر شدند. همچنین در این دیدگاهها بیان میشود که سطح اولیه زمین ناهموار و مشتمل بر پستیها، بلندیها و شیبهای تند بوده است. استمرار بارشها و فرآیندهای فرسایشی ناشی از آن به شست و شوی ارتفاعات و گسترش درهها انجامید و در طول زمان، زمینهای هموارتر و مناسبتری برای سکونت و فعالیتهای زیستی شکل گرفت. در متون دینی اسلامی، از این فرآیند گسترش و آماده سازی زمین با عنوان دحو الارض یاد شده است؛ اصطلاحی که در برخی تفاسیر به معنای گسترده شدن و آماده شدن زمین برای زیست تعبیر میشود.<ref>{{یادکرد وب|نویسنده=جواد حسینی|تاریخ=۱۳۸۱|وبگاه=پرتال جامع علوم انسانی|نشانی=https://ensani.ir/fa/article/72954/%D8%AF%D8%AD%D9%88-%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B1%D8%B6-%D8%A2%D8%AF%D8%A7%D8%A8-%D9%88-%D8%A7%D8%B9%D9%85%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%86|عنوان=دحوالارض، آداب و اعمال آن}}</ref> | ||
[[پرونده:2547679.jpg|بندانگشتی|دحوالارض یعنی گسترش یافتن زمین]] | |||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ ۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۴۹
روز بیست و پنجم ذی قعده 《دَحْوُ الأَرْض 》 یعنی گسترش یافتن زمین میباشد و وزن «دَحو»، «مَحْو» و به معنای گسترش میباشد بر پایه برخی دیدگاه های تفسیری در مراحل آغازین شکل گیری زمین، سطح آن تحت تأثیر بارشهای شدید و مداوم قرار داشت، این بارشها موجب تجمع آبها در فرورفتگی ها و حوضه های طبیعی شد و به تدریج با کاهش سطح آب در برخی نواحی خشکیها پدیدار و گسترده تر شدند. همچنین در این دیدگاهها بیان میشود که سطح اولیه زمین ناهموار و مشتمل بر پستیها، بلندیها و شیبهای تند بوده است. استمرار بارشها و فرآیندهای فرسایشی ناشی از آن به شست و شوی ارتفاعات و گسترش درهها انجامید و در طول زمان، زمینهای هموارتر و مناسبتری برای سکونت و فعالیتهای زیستی شکل گرفت. در متون دینی اسلامی، از این فرآیند گسترش و آماده سازی زمین با عنوان دحو الارض یاد شده است؛ اصطلاحی که در برخی تفاسیر به معنای گسترده شدن و آماده شدن زمین برای زیست تعبیر میشود.[۱]
منابع
- ↑ جواد حسینی (۱۳۸۱). «دحوالارض، آداب و اعمال آن». پرتال جامع علوم انسانی.