معارج النبوة فى مدارج الفتوة: تفاوت میان نسخهها
جزبدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''معارج النبوة فی مدارج الفتوه''' اثری فارسی در سیره و زندگانی پیامبر اسلام، نوشته [[معینالدین فراهی]] است و در [[سده دهم قمری]]، سالهای | '''معارج النبوة فی مدارج الفتوه''' اثری فارسی در سیره و زندگانی پیامبر اسلام، نوشته [[معینالدین فراهی]] است و در [[سده دهم قمری]]، سالهای آخر سلطت [[حسین بایقرای تیموری]] (۸۶۱ تا ۹۱۱ق) در [[هرات]] نوشته شد. این کتاب از منابع شناختهشده [[سیره نبوی]] در ادبیات فارسی است و مطالب آن در باب ولادت، بعثت، [[غزوات]]، [[معجزات]]، اخلاق، [[فضایل پیامبر]] و حوادث [[صدر اسلام]] تنظیم شده است.<ref>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.ibna.ir/news/538844/معارج-النبوة-فی-مدارج-الفتوة|عنوان=معارجالنبوّة فی مدارجالفتوّة}}</ref> معارج النبوة افزون بر روایت زندگی محمد، مضامین عرفانی مانند نور محمدی و تفسیر معنوی رویدادهای سیره را نیز دربر میگیرد و از نمونههای برجستهٔ سیرهنگاری صوفیانه بهشمار میرود. فراهی این اثر را با نثری فارسیِ کلاسیک، آراسته به صنایع ادبی و لحن موعظهای نگاشته است. نسخههای خطی فراوانی از آن در کتابخانههای ایران، هند و دیگر سرزمینهای اسلامی بر جای مانده که نشاندهندهٔ رواج گستردهٔ آن است. ''معارج النبوة'' در مدارس و محافل صوفیانهٔ ایران، هند و آسیای مرکزی نیز مورد استفاده قرار میگرفت و از منابع اثرگذار در گسترش سیرهنگاری فارسی بهشمار میآید. از دیدگاه پژوهشی، این اثر بازتابی از سنت فکری و عرفانی دورهٔ تیموری، و نمونهای از پیوند تاریخ، ادبیات و عرفان در زبان فارسی است.<ref>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.anisdaily.com/معارجالنبوة-فی-مدارجالفتوه/|عنوان=معارجالنبوة فی مدارجالفتوه}}</ref> | ||
این کتاب منبع عمده [[حمله حیدری]] اثر باذل مشهدی است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=صفا، | این کتاب منبع عمده [[حمله حیدری]] اثر باذل مشهدی است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=صفا، ذبیحالله، تاریخ ادبیات در ایران، ج۵(۱)، ص۵۸۹–۵۹۰، تهران، ۱۳۶۳ش.}}</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||
[[رده:کتابها درباره امامان شیعه]] | |||
[[رده:کتابهای تاریخی درباره اسلام]] | |||
[[رده:کتابهای درباره محمد]] | |||
[[رده:کتابهای فارسی سده ۱۰ (قمری)]] | |||
نسخهٔ ۲ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۵۷
معارج النبوة فی مدارج الفتوه اثری فارسی در سیره و زندگانی پیامبر اسلام، نوشته معینالدین فراهی است و در سده دهم قمری، سالهای آخر سلطت حسین بایقرای تیموری (۸۶۱ تا ۹۱۱ق) در هرات نوشته شد. این کتاب از منابع شناختهشده سیره نبوی در ادبیات فارسی است و مطالب آن در باب ولادت، بعثت، غزوات، معجزات، اخلاق، فضایل پیامبر و حوادث صدر اسلام تنظیم شده است.[۱] معارج النبوة افزون بر روایت زندگی محمد، مضامین عرفانی مانند نور محمدی و تفسیر معنوی رویدادهای سیره را نیز دربر میگیرد و از نمونههای برجستهٔ سیرهنگاری صوفیانه بهشمار میرود. فراهی این اثر را با نثری فارسیِ کلاسیک، آراسته به صنایع ادبی و لحن موعظهای نگاشته است. نسخههای خطی فراوانی از آن در کتابخانههای ایران، هند و دیگر سرزمینهای اسلامی بر جای مانده که نشاندهندهٔ رواج گستردهٔ آن است. معارج النبوة در مدارس و محافل صوفیانهٔ ایران، هند و آسیای مرکزی نیز مورد استفاده قرار میگرفت و از منابع اثرگذار در گسترش سیرهنگاری فارسی بهشمار میآید. از دیدگاه پژوهشی، این اثر بازتابی از سنت فکری و عرفانی دورهٔ تیموری، و نمونهای از پیوند تاریخ، ادبیات و عرفان در زبان فارسی است.[۲]
این کتاب منبع عمده حمله حیدری اثر باذل مشهدی است.[۳]
منابع
- ↑ «معارجالنبوّة فی مدارجالفتوّة».
- ↑ «معارجالنبوة فی مدارجالفتوه».
- ↑ صفا، ذبیحالله، تاریخ ادبیات در ایران، ج۵(۱)، ص۵۸۹–۵۹۰، تهران، ۱۳۶۳ش.