توبه آدم

توبه آدم

کلیدواژه

توبه، آدم، عصیان

مفهوم‌شناسی

عصیان در لغت به معنای «سخت‌شدن» و خارج شدن از اطاعت است.

ﺗﻮﺑﻪ به معنی«بازگشت » است و در تفکرات دینی فردی که گناه می‌کند از مسیر صواب دور می‌شود. تنها توبه است که می‌تواند او را به مسیر حق بازگرداند؛ و جلوی سقوط او را بگیرد.

عصیان آدم

خداوند خلقت آدم و سر سلسله نوع بشر را آغاز کرد. برای رفع تنهایی آدم ،حوا را آفرید و آنها را در بهشت سکونت داد و گفت در بهشت سکونت گزینید و از خوراکی های آن بخورید ولی به این یک درخت نزدیک نشوید.که از ستم گران خواهید شد.و همچنین به آنها گوش زد کرد که کینه ابلیس را فراموش نکنند .

آدم و حوا در بهشت مسکن گرفتند و از نعمتهای بهشتی بهره مند شدند ولی شیطان که همه بدبختی خود از درگاه خداوند را از آدم می دانست در صدد از بین بردن نعمت های الهی بر آمد و آنها را وادار کرد به درخت ممنوعه نزدیک شوند و در نتیجه آنها از فرمان خدا سرپیچی کردند .

توبه آدم

آن هنگام که آدم از بهشت رانده شد آدم آنقدر گریست .و گریه آدم چهل سال ادامه داشت و از کرده خود پشیمان بود و توبه کرد .خداوند توبه او را پذیرفت و جبرییل را فرستاد که کلماتی به آدم بیاموزد و آن کلمات همان بود که قبلاً در عرش دیده بود.