هند بنت عتبه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
(ابرابزار) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{Infobox person | |||
|name=هند بنت عتبه | |||
|image= | |||
|alt= | |||
|caption= | |||
|birth_date=۵۸۴ م | |||
|birth_place=[[مکه]]، [[حجاز]]، [[شبهجزیره عربستان]] | |||
|death_date=۶۳۴ م یا ۱۴ ه.ق | |||
|death_place=[[خلافت راشدین]] | |||
|other_names= هند الهنود، هند جگرخوار | |||
|religion=[[اسلام]] | |||
|ethnicity=[[مردم عرب]] | |||
|spouse=حفص ابن المغیره{{سخ}}الفاکه ابن المغیره{{سخ}}[[ابوسفیان بن حرب]] | |||
|children=ابان بن حفص المغیره{{سخ}} نیمه بنت حفص المغیره {{سخ}}[[معاویة بن ابیسفیان]]{{سخ}}عتبه بن ابی سفیان{{سخ}} | |||
مريم ام الحكم بنت ابی سفیان {{سخ}} جويريه بنت ابی سفیان | |||
|parents=[[عتبه بن ربیعه]]{{سخ}} صفیه بنت امیه}} | |||
هند بنت عتبه، قرشی اموی، از زنان صاحبنفوذ [[قبیله قریش|قریش]] و مادر [[معاویة بن ابوسفیان]] بود که در جنگ احد جنازه [[حمزه ابی طالب]] را مثله کرد. هند در روز [[فتح مکه]] اسلام آورد و [[محمد|محمد بن عبدالله]] از خونش گذشت. او سرانجام در سال ۱۴ هجری قمری درگذشت. | هند بنت عتبه، قرشی اموی، از زنان صاحبنفوذ [[قبیله قریش|قریش]] و مادر [[معاویة بن ابوسفیان]] بود که در جنگ احد جنازه [[حمزه ابی طالب]] را مثله کرد. هند در روز [[فتح مکه]] اسلام آورد و [[محمد|محمد بن عبدالله]] از خونش گذشت. او سرانجام در سال ۱۴ هجری قمری درگذشت. | ||
== اصل و نسب == | == اصل و نسب == | ||
هند دختر عتبة بن ربیعة بن عبدشمس بن عبدمناف، بانویی قرشی و از خاندان اموی بود که در میان زنان [[قبیله قریش|قریش]] از جایگاه ویژهای برخوردار بود | هند دختر عتبة بن ربیعة بن عبدشمس بن عبدمناف، بانویی قرشی و از خاندان اموی بود که در میان زنان [[قبیله قریش|قریش]] از جایگاه ویژهای برخوردار بود و، به عنوان شخصیتی تأثیرگذار و رهبر در میان قوم خود شناخته میشد.<ref name=":0">عبدالسلام ترمانینی، رویدادهای تاریخ اسلام، ترجمه پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ج۱، ص۱۳۰.</ref> | ||
== | == زندگی == | ||
== | === ازدواج === | ||
هند | فاکه بن مغیره مخزومی نخستین همسر هند بود که پس از مدتی کشته شد. سپس حفص بن مغیره مخزومی با وی ازدواج کرد و پس از مرگ او، ابوسفیان بن حرب با هند پیمان زناشویی بست که حاصل این ازدواج، معاویه بود.<ref name=":0" /> | ||
== | === شعرسرایی === | ||
هند به | هند در سرودن شعر دستی توانا داشت و عمده شهرت وی به سبب مرثیههایی است که پیش از پیوستن به اسلام، در سوگ مشرکان کشتهشده در [[جنگ بدر]] سروده است.<ref name=":0" /> | ||
== | === حضور در جنگ احد === | ||
پس از مرگ حمزه در آن نبرد، هند پیکر او را مثله کرد و بخشی از جگر او را به دندان گرفت، اما از طعم آن خوشش نیامد و آن را بیرون ریخت. این دشمنی عمیق، از آنجا نشأت میگرفت که حمزه در جنگ بدر، پدر و برادر هند را به قتل رسانده بود. هند به همراه دیگر زنان حاضر در جنگ، اجساد مسلمانان کشتهشده را نیز مثله کردند و با بریدن بینی و گوشهای آنان، از آنها گردنبند و خلخال میساختند. | هند به همراه همسرش، [[ابوسفیان]]، در جنگ احد حاضر بود و مشرکان را به مقابله و جنگ با [[مسلمانان]] تحریک و ترغیب میکرد. پس از مرگ حمزه در آن نبرد، هند پیکر او را [[مثله]] کرد و بخشی از جگر او را به دندان گرفت، اما از طعم آن خوشش نیامد و آن را بیرون ریخت. این دشمنی عمیق، از آنجا نشأت میگرفت که حمزه در جنگ بدر، پدر و برادر هند را به قتل رسانده بود. هند به همراه دیگر زنان حاضر در جنگ، اجساد مسلمانان کشتهشده را نیز مثله کردند و با بریدن بینی و گوشهای آنان، از آنها گردنبند و خلخال میساختند.<ref name=":0" /> | ||
== اسلام و بیعت با | === پذیرش اسلام و بیعت با محمد === | ||
هند از جمله کسانی بود که محمد بن عبدالله خون او را مباح اعلام نمود و در روز فتح [[مکه]]، فرمان قتلش را صادر کرد. اما هند به همراه سایر زنان نزد محمد بن عبدالله آمد و اسلام خود را اعلام کرد و محمد بن عبدالله | هند از جمله کسانی بود که [[محمد|محمد بن عبدالله]] خون او را مباح اعلام نمود و در روز فتح [[مکه]]، فرمان قتلش را صادر کرد. اما هند به همراه سایر زنان نزد محمد بن عبدالله آمد و [[اسلام]] خود را اعلام کرد و محمد بن عبدالله نیز از آنان [[بیعت]] گرفت. گفته شده است که او در خانهاش [[بتی]] داشت و پس از اسلام آوردن، به سوی آن رفت و در حالی که با تیشهای بر آن میکوبید، میگفت: «ما را گمراه کرده بودی».<ref name=":0" /> | ||
== منابع == | == منابع == | ||
[[رده:درگذشتگان سده ۷ (میلادی)]] | |||
[[رده:زادگان سده ۶ (میلادی)]] | |||
[[رده:زنان حاضر در جنگهای قرون وسطی]] | |||
[[رده:صحابیات]] | |||
[[رده:قریش]] | |||
[[رده:اهالی مکه]] | |||
[[رده:زنان سده ۶ (میلادی)]] | |||
[[رده:شاعران زن عربزبان]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۴:۱۳
| هند بنت عتبه | |
|---|---|
| متولد | ۵۸۴ م مکه، حجاز، شبهجزیره عربستان |
| وفات | ۶۳۴ م یا ۱۴ ه.ق خلافت راشدین |
| دیگر نامها | هند الهنود، هند جگرخوار |
| دین | اسلام |
| همسر(ها) | حفص ابن المغیره الفاکه ابن المغیره ابوسفیان بن حرب |
| فرزندان | ابان بن حفص المغیره نیمه بنت حفص المغیره معاویة بن ابیسفیان عتبه بن ابی سفیان مريم ام الحكم بنت ابی سفیان جويريه بنت ابی سفیان |
| والدین | عتبه بن ربیعه صفیه بنت امیه |
هند بنت عتبه، قرشی اموی، از زنان صاحبنفوذ قریش و مادر معاویة بن ابوسفیان بود که در جنگ احد جنازه حمزه ابی طالب را مثله کرد. هند در روز فتح مکه اسلام آورد و محمد بن عبدالله از خونش گذشت. او سرانجام در سال ۱۴ هجری قمری درگذشت.
اصل و نسب
هند دختر عتبة بن ربیعة بن عبدشمس بن عبدمناف، بانویی قرشی و از خاندان اموی بود که در میان زنان قریش از جایگاه ویژهای برخوردار بود و، به عنوان شخصیتی تأثیرگذار و رهبر در میان قوم خود شناخته میشد.[۱]
زندگی
ازدواج
فاکه بن مغیره مخزومی نخستین همسر هند بود که پس از مدتی کشته شد. سپس حفص بن مغیره مخزومی با وی ازدواج کرد و پس از مرگ او، ابوسفیان بن حرب با هند پیمان زناشویی بست که حاصل این ازدواج، معاویه بود.[۱]
شعرسرایی
هند در سرودن شعر دستی توانا داشت و عمده شهرت وی به سبب مرثیههایی است که پیش از پیوستن به اسلام، در سوگ مشرکان کشتهشده در جنگ بدر سروده است.[۱]
حضور در جنگ احد
هند به همراه همسرش، ابوسفیان، در جنگ احد حاضر بود و مشرکان را به مقابله و جنگ با مسلمانان تحریک و ترغیب میکرد. پس از مرگ حمزه در آن نبرد، هند پیکر او را مثله کرد و بخشی از جگر او را به دندان گرفت، اما از طعم آن خوشش نیامد و آن را بیرون ریخت. این دشمنی عمیق، از آنجا نشأت میگرفت که حمزه در جنگ بدر، پدر و برادر هند را به قتل رسانده بود. هند به همراه دیگر زنان حاضر در جنگ، اجساد مسلمانان کشتهشده را نیز مثله کردند و با بریدن بینی و گوشهای آنان، از آنها گردنبند و خلخال میساختند.[۱]
پذیرش اسلام و بیعت با محمد
هند از جمله کسانی بود که محمد بن عبدالله خون او را مباح اعلام نمود و در روز فتح مکه، فرمان قتلش را صادر کرد. اما هند به همراه سایر زنان نزد محمد بن عبدالله آمد و اسلام خود را اعلام کرد و محمد بن عبدالله نیز از آنان بیعت گرفت. گفته شده است که او در خانهاش بتی داشت و پس از اسلام آوردن، به سوی آن رفت و در حالی که با تیشهای بر آن میکوبید، میگفت: «ما را گمراه کرده بودی».[۱]