زینب سلبی: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(ابرابزار)
 
خط ۲: خط ۲:


== زندگی ==
== زندگی ==
زینب سلبی (متولد ۲۴ سپتامبر ۱۹۶۹ در [[بغداد]]، [[عراق]]) فعال بشردوست، نویسنده و بنیانگذار سازمان «زنان برای زنان بین‌المللی» است. زندگی او از کودکی عمیقاً تحت تأثیر دو عامل قرار گرفت: [[جنگ ایران و عراق|جنگ]] (زیستن در بغداد در طول جنگ هشت‌ساله ایران و عراق) و دیکتاتوری (حضور نزدیک و رعب‌آور صدام حسین در زندگی خانواده‌اش، چرا که پدرش خلبان شخصی و از مقامات ارشد هوانوردی غیرنظامی عراق بود). در نوجوانی، خانواده‌اش که از آزار روانی صدام نسبت به نزدیکانش در هراس بودند، برای نجات او، در ۱۹ سالگی وی را به ازدواج یک مرد عراقی-آمریکایی مسن‌تر درآوردند تا راهی ایالات متحده شود. این ازدواج به سرعت به رابطه‌ای آزاردهنده تبدیل شد و سلبی پس از سه ماه از آن گریخت. وقوع جنگ اول خلیج‌فارس در ۱۹۹۰، اندکی پس از ورودش به [[ایالات متحده آمریکا|آمریکا]]، راه بازگشت به وطن را برای همیشه بر او بست.<ref name=":0" />
زینب سلبی (متولد ۲۴ سپتامبر ۱۹۶۹ در [[بغداد]]، [[عراق]]) فعال بشردوست، نویسنده و بنیانگذار سازمان «زنان برای زنان بین‌المللی» است. زندگی او از کودکی عمیقاً تحت تأثیر دو عامل قرار گرفت: [[جنگ ایران و عراق|جنگ]] (زیستن در بغداد در طول جنگ هشت‌ساله ایران و عراق) و دیکتاتوری (حضور نزدیک و رعب‌آور صدام حسین در زندگی خانواده‌اش، چرا که پدرش خلبان شخصی و از مقامات ارشد هوانوردی غیرنظامی عراق بود). در نوجوانی، خانواده‌اش که از آزار روانی صدام نسبت به نزدیکانش در هراس بودند، برای نجات او، در ۱۹ سالگی وی را به ازدواج یک مرد عراقی-آمریکایی مسن‌تر درآوردند تا راهی ایالات متحده شود. این ازدواج به سرعت به رابطه‌ای آزاردهنده تبدیل شد و سلبی پس از سه ماه از آن گریخت. وقوع جنگ اول خلیج‌فارس در ۱۹۹۰، اندکی پس از ورودش به [[ایالات متحده آمریکا|آمریکا]]، راه بازگشت به وطن را برای همیشه بر او بست.<ref name=":0"/>


=== آغاز فعالیت بشردوستانه ===
=== آغاز فعالیت بشردوستانه ===
این تجربیات، حساسیت عمیقی نسبت به رنج زنان در مناطق جنگی در او ایجاد کرد. با آگاهی از جنگ بوسنی در اوایل دهه ۱۹۹۰، در ۲۳ سالگی و به همراه همسر دومش، امجد عطاالله، سازمان «زنان برای زنان بین‌المللی» را در سال ۱۹۹۳ تأسیس کرد. این سازمان با حمایت از ۳۳ زن بازمانده جنگ در بوسنی و کرواسی آغاز به کار کرد و مأموریت خود را وقف توانمندسازی اقتصادی و اجتماعی زنان آسیب‌دیده از جنگ در سراسر جهان نمود.<ref name=":0" />
این تجربیات، حساسیت عمیقی نسبت به رنج زنان در مناطق جنگی در او ایجاد کرد. با آگاهی از جنگ بوسنی در اوایل دهه ۱۹۹۰، در ۲۳ سالگی و به همراه همسر دومش، امجد عطاالله، سازمان «زنان برای زنان بین‌المللی» را در سال ۱۹۹۳ تأسیس کرد. این سازمان با حمایت از ۳۳ زن بازمانده جنگ در بوسنی و کرواسی آغاز به کار کرد و مأموریت خود را وقف توانمندسازی اقتصادی و اجتماعی زنان آسیب‌دیده از جنگ در سراسر جهان نمود.<ref name=":0"/>


=== تحصیلات ===
=== تحصیلات ===
سلبی برای تکمیل دانش و مهارت‌های خود، لیسانس مطالعات فردی در جامعه‌شناسی و مطالعات زنان را از دانشگاه جورج میسون و کارشناسی ارشد مطالعات توسعه را از مدرسه اقتصاد لندن دریافت کرد.<ref name=":0" />
سلبی برای تکمیل دانش و مهارت‌های خود، لیسانس مطالعات فردی در جامعه‌شناسی و مطالعات زنان را از دانشگاه جورج میسون و کارشناسی ارشد مطالعات توسعه را از مدرسه اقتصاد لندن دریافت کرد.<ref name=":0"/>


=== دوران پس از سازمان ===
=== دوران پس از سازمان ===
خط ۱۵: خط ۱۵:
== منابع ==
== منابع ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}
[[رده:زنان]]
[[رده:اهالی بغداد]]
[[رده:فعالان اجتماعی]]
[[رده:زادگان ۱۹۶۹ (میلادی)]]
[[رده:فعالان اجتماعی اهل عراق]]
[[رده:فعالان حقوق زنان اهل عراق]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۲۰

زینب سلبی (Zainab Salbi؛ زادهٔ ۲۴ سپتامبر ۱۹۶۹ ‏(۵۲ سال))، فعال حقوق بشر، نویسنده و مؤسس سازمان غیردولتی «زنان برای زنان بین‌المللی»، متولد ۲۴ سپتامبر ۱۹۶۹ (۵۲ سال) در بغداد عراق است. وی پیش‌تر به عنوان مدیرعامل این سازمان فعالیت می‌کرد. پدر سلبی خلبان شخصی صدام حسین، رئیس‌جمهور اسبق عراق بود.

زندگی

زینب سلبی (متولد ۲۴ سپتامبر ۱۹۶۹ در بغداد، عراق) فعال بشردوست، نویسنده و بنیانگذار سازمان «زنان برای زنان بین‌المللی» است. زندگی او از کودکی عمیقاً تحت تأثیر دو عامل قرار گرفت: جنگ (زیستن در بغداد در طول جنگ هشت‌ساله ایران و عراق) و دیکتاتوری (حضور نزدیک و رعب‌آور صدام حسین در زندگی خانواده‌اش، چرا که پدرش خلبان شخصی و از مقامات ارشد هوانوردی غیرنظامی عراق بود). در نوجوانی، خانواده‌اش که از آزار روانی صدام نسبت به نزدیکانش در هراس بودند، برای نجات او، در ۱۹ سالگی وی را به ازدواج یک مرد عراقی-آمریکایی مسن‌تر درآوردند تا راهی ایالات متحده شود. این ازدواج به سرعت به رابطه‌ای آزاردهنده تبدیل شد و سلبی پس از سه ماه از آن گریخت. وقوع جنگ اول خلیج‌فارس در ۱۹۹۰، اندکی پس از ورودش به آمریکا، راه بازگشت به وطن را برای همیشه بر او بست.[۱]

آغاز فعالیت بشردوستانه

این تجربیات، حساسیت عمیقی نسبت به رنج زنان در مناطق جنگی در او ایجاد کرد. با آگاهی از جنگ بوسنی در اوایل دهه ۱۹۹۰، در ۲۳ سالگی و به همراه همسر دومش، امجد عطاالله، سازمان «زنان برای زنان بین‌المللی» را در سال ۱۹۹۳ تأسیس کرد. این سازمان با حمایت از ۳۳ زن بازمانده جنگ در بوسنی و کرواسی آغاز به کار کرد و مأموریت خود را وقف توانمندسازی اقتصادی و اجتماعی زنان آسیب‌دیده از جنگ در سراسر جهان نمود.[۱]

تحصیلات

سلبی برای تکمیل دانش و مهارت‌های خود، لیسانس مطالعات فردی در جامعه‌شناسی و مطالعات زنان را از دانشگاه جورج میسون و کارشناسی ارشد مطالعات توسعه را از مدرسه اقتصاد لندن دریافت کرد.[۱]

دوران پس از سازمان

او تا سال ۲۰۱۱ به عنوان مدیرعامل سازمانش خدمت کرد و سپس برای کشف حوزه‌های جدید تأثیرگذاری از طریق رسانه و داستان‌سرایی، از این سمت کناره‌گیری کرد. سلبی از آن زمان به عنوان نویسنده، مجری و فعال رسانه‌ای به کار خود ادامه می‌دهد و به بازگو کردن داستان زنان در بحران و ترویج صلح می‌پردازد.[۱]

منابع

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ مومنی، مهدیه (۱۴۰۰). میان دو جهان. به کوشش زینب سلبی. تهران: مهرگان خرد.