زنان در جنگ ایران و عراق: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «زنان از زمان مشروطه نقش خاصی در مسائل سیاسی داشتند. زنان در عرصه های مختلفی همکار مردان بودند و این همکاری بعد از انقلاب بویژه در زمان جنگ ایران و عراق نمود بیشتری داشت. آنها در کمک رسانی و پشتیبانی پشت جبهه ها موفق و فعال عمل کرده و توانستند در...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
زنان از زمان مشروطه نقش خاصی در مسائل سیاسی داشتند. زنان در عرصه های مختلفی همکار مردان بودند و این همکاری بعد از انقلاب بویژه در زمان جنگ ایران و عراق نمود بیشتری داشت. آنها در کمک رسانی و پشتیبانی پشت جبهه ها موفق و فعال عمل کرده و توانستند در پیشبرد اهداف جنگ مؤثر باشند. زنان به عنوان کنشگران اجتماعی در یک فرایند فعال از راه تعامل های معنا دار برای درک و اغییر خود اقدام می کنند.زنان در جنگ ایران و عراق با بهره گیری از فرصتی که ایجاد شده بود توانستند در حوزه ای که تا قبل از جنگ در آن سهمی نداشته یا اگر داشتند اندک بود؛ مشارکت گسترده ای داشته باشند. حوزه سیاست و اجتماعی که بیشتر سهم مردان بود.<ref>{{یادکرد ژورنال|نام۱=الهه|نام خانوادگی۱=کولایی|نام۲=سیمین|نام خانوادگی۲=بهبهانی|سال=۱۴۰۰|دوره=پیاپی ۶۴|شماره=۴|صفحات=۱۴۵ تا ۱۸۰|عنوان=تجربه زیسته زنان رزمنده در جنگ ایران و عراق و باز اندیشی در نقش های سنتی سیاسی و اجتماعی آنان|ژورنال=پژوهشنامه علوم سیاسی}}</ref> | زنان از زمان مشروطه نقش خاصی در مسائل سیاسی داشتند. زنان در عرصه های مختلفی همکار مردان بودند و این همکاری بعد از انقلاب بویژه در زمان جنگ ایران و عراق نمود بیشتری داشت. آنها در کمک رسانی و پشتیبانی پشت جبهه ها موفق و فعال عمل کرده و توانستند در پیشبرد اهداف جنگ مؤثر باشند. زنان به عنوان کنشگران اجتماعی در یک فرایند فعال از راه تعامل های معنا دار برای درک و اغییر خود اقدام می کنند.زنان در جنگ ایران و عراق با بهره گیری از فرصتی که ایجاد شده بود توانستند در حوزه ای که تا قبل از جنگ در آن سهمی نداشته یا اگر داشتند اندک بود؛ مشارکت گسترده ای داشته باشند. حوزه سیاست و اجتماعی که بیشتر سهم مردان بود.<ref>{{یادکرد ژورنال|نام۱=الهه|نام خانوادگی۱=کولایی|نام۲=سیمین|نام خانوادگی۲=بهبهانی|سال=۱۴۰۰|دوره=پیاپی ۶۴|شماره=۴|صفحات=۱۴۵ تا ۱۸۰|عنوان=تجربه زیسته زنان رزمنده در جنگ ایران و عراق و باز اندیشی در نقش های سنتی سیاسی و اجتماعی آنان|ژورنال=پژوهشنامه علوم سیاسی}}</ref> | ||
== زنان در جنگ ایران و عراق == | |||
دانشور در مقالهاش اشاره میکند: جنگ برای همه، بهویژه زنان، پیامدهایی عمیق بهبار آورد که زندگی را از ریشه دگرگون ساخت. نظم روزمره برهم خورد و زنان، هرچند در هراس بهسر میبردند، همزمان آماده بودند تا در مواجهه با دشمن و شرایط بحرانی، تصمیمات هوشمندانهای اتخاذ کنند. در ابتدا باور داشتند جنگ به مرزها محدود میماند و به شهرها و خانهها نفوذ نمیکند. اما با آغاز جنگ، برخلاف تصور رایج که زنان را صرفاً قربانیان ناتوان میپندارد، مسئولیتهایی بر عهده گرفتند که فراتر از انتظار بود. آنها که در جامعهای سنتی و مردسالار پرورش یافته بودند، در جبههها فراتر از آموزشهای پیشین، شایستگی خود را اثبات کردند. پژوهشهای پساجنگی و مصاحبه با زنانی که جنگ را از نزدیک تجربه کردهاند، نشان میدهد زنان نقشی مؤثر، کارآمد و هماهنگ ایفا نمودند؛ هرچند با ترس و اضطرابی مداوم که حتی پس از پایان جنگ نیز ادامه یافت.<ref>{{یادکرد ژورنال|نام۱=هانیه|نام خانوادگی۱=دانشور|نام۲=محمد تقی|نام خانوادگی۲=کرمی قهی|نام۳=محمد سعید|نام خانوادگی۳=ذکائی|سال=۱۴۰۲|دوره=۱۹|شماره=۳|صفحات=۱۱۹ -۱۴۶|عنوان=روایتی زنانه از جنگ ایران و عراق، تجربیات زیسته ی زنان خوزستانی ساکن در (شهرک شهید بهشتی مشهد)|ژورنال=فصلنامه مطالعات فرهنگی و ارتباطات}}</ref> | |||
== نقش زنان ایرانی در جنگ == | |||
میلیونها زن ایرانی در جریان جنگ مشارکت فعال داشتند؛ برخی در کنار مردان به نبرد پرداختند و برخی دیگر با ایفای نقشهایی چون پزشک مجروحان، راننده کامیون، خبرنگار و اهداکننده خون، به پشتیبانی پرداختند. بسیاری از آنها با اهدای طلا و وجوه نقدی، هزینههای جبههها را تأمین کردند. اغلب این زنان، همچون محرکی برای شوهران و فرزندانشان عمل نمودند تا داوطلبانه به میدان جنگ بشتابند. | |||
۱. پرستاری و مداوای مجروحین | |||
۲. شرکت در عملیات | |||
۳. عکاسی و خبرنگاری | |||
۴. پشت خط و نقش پشتیبانی | |||
۵. حفظ آثار و خاطرات پس از جنگ | |||
۶. | |||
== نقش زنان عراقی در جنگ == | |||
== منابع == | |||
نسخهٔ ۱ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۵۰
زنان از زمان مشروطه نقش خاصی در مسائل سیاسی داشتند. زنان در عرصه های مختلفی همکار مردان بودند و این همکاری بعد از انقلاب بویژه در زمان جنگ ایران و عراق نمود بیشتری داشت. آنها در کمک رسانی و پشتیبانی پشت جبهه ها موفق و فعال عمل کرده و توانستند در پیشبرد اهداف جنگ مؤثر باشند. زنان به عنوان کنشگران اجتماعی در یک فرایند فعال از راه تعامل های معنا دار برای درک و اغییر خود اقدام می کنند.زنان در جنگ ایران و عراق با بهره گیری از فرصتی که ایجاد شده بود توانستند در حوزه ای که تا قبل از جنگ در آن سهمی نداشته یا اگر داشتند اندک بود؛ مشارکت گسترده ای داشته باشند. حوزه سیاست و اجتماعی که بیشتر سهم مردان بود.[۱]
زنان در جنگ ایران و عراق
دانشور در مقالهاش اشاره میکند: جنگ برای همه، بهویژه زنان، پیامدهایی عمیق بهبار آورد که زندگی را از ریشه دگرگون ساخت. نظم روزمره برهم خورد و زنان، هرچند در هراس بهسر میبردند، همزمان آماده بودند تا در مواجهه با دشمن و شرایط بحرانی، تصمیمات هوشمندانهای اتخاذ کنند. در ابتدا باور داشتند جنگ به مرزها محدود میماند و به شهرها و خانهها نفوذ نمیکند. اما با آغاز جنگ، برخلاف تصور رایج که زنان را صرفاً قربانیان ناتوان میپندارد، مسئولیتهایی بر عهده گرفتند که فراتر از انتظار بود. آنها که در جامعهای سنتی و مردسالار پرورش یافته بودند، در جبههها فراتر از آموزشهای پیشین، شایستگی خود را اثبات کردند. پژوهشهای پساجنگی و مصاحبه با زنانی که جنگ را از نزدیک تجربه کردهاند، نشان میدهد زنان نقشی مؤثر، کارآمد و هماهنگ ایفا نمودند؛ هرچند با ترس و اضطرابی مداوم که حتی پس از پایان جنگ نیز ادامه یافت.[۲]
نقش زنان ایرانی در جنگ
میلیونها زن ایرانی در جریان جنگ مشارکت فعال داشتند؛ برخی در کنار مردان به نبرد پرداختند و برخی دیگر با ایفای نقشهایی چون پزشک مجروحان، راننده کامیون، خبرنگار و اهداکننده خون، به پشتیبانی پرداختند. بسیاری از آنها با اهدای طلا و وجوه نقدی، هزینههای جبههها را تأمین کردند. اغلب این زنان، همچون محرکی برای شوهران و فرزندانشان عمل نمودند تا داوطلبانه به میدان جنگ بشتابند.
۱. پرستاری و مداوای مجروحین
۲. شرکت در عملیات
۳. عکاسی و خبرنگاری
۴. پشت خط و نقش پشتیبانی
۵. حفظ آثار و خاطرات پس از جنگ
۶.
نقش زنان عراقی در جنگ
منابع
- ↑ کولایی، الهه؛ بهبهانی، سیمین (۱۴۰۰). «تجربه زیسته زنان رزمنده در جنگ ایران و عراق و باز اندیشی در نقش های سنتی سیاسی و اجتماعی آنان». پژوهشنامه علوم سیاسی. پیاپی ۶۴ (۴): ۱۴۵ تا ۱۸۰.
- ↑ دانشور، هانیه؛ کرمی قهی، محمد تقی؛ ذکائی، محمد سعید (۱۴۰۲). «روایتی زنانه از جنگ ایران و عراق، تجربیات زیسته ی زنان خوزستانی ساکن در (شهرک شهید بهشتی مشهد)». فصلنامه مطالعات فرهنگی و ارتباطات. ۱۹ (۳): ۱۱۹ -۱۴۶.