سدی

سُدّی، با نام کامل اسماعیل بن عبدالرحمن بن زؤیب اسدی اعور، از مفسران مشهور سده دوم هجری و از راویان شناخته‌شده تفسیر در کوفه بود. او بیشتر به سبب نقل تفسیر از ابن‌عباس شهرت دارد و در منابع رجالی و تاریخی با عنوان «سُدّی کبیر» شناخته می‌شود.

زندگی و هویت

سُدّی، با نام کامل اسماعیل بن عبدالرحمن بن زؤیب اسدی اعور، از مفسران معروف اسلامی بود. وی در کوفه سکونت داشت و به سبب آنکه بر سکوی مسجد کوفه می‌نشست و روبند و مقنعه می‌فروخت، به «سُدّی» شهرت یافت. ابونعیم از قول خود او نقل کرده است که تفسیرش را از ابن‌عباس گرفته است. دربارهٔ تبار او اختلاف‌نظر وجود دارد؛ ابونعیم در «تاریخ اصفهان» وی را اصفهانی‌تبار دانسته، در حالی که ابن‌حجر او را حجازی‌نسب معرفی کرده است.

جایگاه علمی و وفات

ابن‌حجر سُدّی را «صدوق» دانسته و در عین حال او را متهم به تشیع شمرده است. اسماعیل بن عبدالرحمن با عنوان «سُدّی کبیر» شناخته می‌شود تا از «سُدّی صغیر» که محمد بن مروان است، متمایز گردد. وی در سال ۱۲۷ قمری، در دوران حکومت مروان بن محمد، درگذشت.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «سدی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.