سنگسار: تفاوت میان نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
(ابرابزار) |
(←پانویس) |
||
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=بله|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=خیر|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی}} | {{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=بله|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=خیر|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی}} | ||
[[رده:اعدامشدگان با سنگسار]] | |||
[[رده:تنبیهها در دین]] | |||
[[رده:جرم]] | |||
[[رده:جرمها]] | |||
[[رده:خشونت علیه زنان]] | |||
[[رده:شکنجه]] | |||
[[رده:شیوههای اعدام]] | |||
[[رده:قوانین ایران]] | |||
[[رده:مجازات اعدام]] | |||
[[رده:وامواژههای سغدی]] | |||
[[رده:مرگها با سنگسار|*]] | |||
نسخهٔ ۳ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۱:۱۶
سنگسار یا رجم نوعی کیفر است که در آن فرد را تا کمر در خاک میکنند و آنقدر سنگ میزنند تا بمیرد. در فقه اسلامی، سنگسار حدِ زنای محصنه دانسته شده است. در این گزارش، روایاتی از جعفر صادق، علی بن ابیطالب و موسی کاظم دربارهٔ ماهیت این حد، شیوه اجرا، و برخی احکام مربوط به آن نقل شده است.
مفهوم
سنگسار نوعی سیاست و کیفر است که در آن آدمی را تا کمر در خاک مینشانند و بر او سنگ میبارانند تا بمیرد. این کیفر در عربی رجم نامیده میشود. در شرع، سنگسار حدِ زنای محصنه بهشمار آمده است.[۱]
در منابع اسلامی
از جعفر صادق روایت شده است که گفته است: دو قانون کیفری است که تا قائم ما ظهور نکند، طبق موازین شرعی اجرا نخواهد شد: سنگسار کردن زن زانیه و کشتنِ مانع زکات. همچنین از او نقل شده است که سنگسار حد بزرگ و تازیانه حد کوچک خداوند است.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «سنگسار». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.