سیف بن ذی‌یزن

سیف بن ذی یزن از پادشاهان حِمیَریان یمن بود که در حدود سال ۵۷۰ میلادی عربستان جنوبی را از تسلط حبشیان که از زمان ذونواس بر آن سرزمین فرمان می‌راندند آزاد کرد.

نسب

سیف بن ذی یزن از فرمانروایان دولت حمیریان در یمن به‌شمار می‌رفت و در تاریخ عرب به‌سبب بیرون راندن حبشیان از یمن شهرت یافت.

زندگی

گفته‌اند دو سال از ولادت محمد بن عبدالله گذشته بود که سیف بن ذی یزن بر تخت پادشاهی نشست و اشراف عرب از نواحی گوناگون برای شادباش نزد او رفتند. در میان آنان هیئتی از قریش نیز حضور داشت که عبدالمطلب بن هاشم در میان آنان بود. عبدالمطلب چون به دیدار سیف رفت و او را تهنیت گفت، سیف از نام و نسب او پرسید. عبدالمطلب پاسخ داد که فرزند هاشم است. سیف گفت که او خویشاوند آنان است و وی را در کنار خود نشاند. سپس به او خبر داد که به‌زودی در خاندان او پیامبری پدید خواهد آمد یا پدید آمده است که نامش محمد خواهد بود و گروهی از مردم یثرب او را یاری خواهند کرد. عبدالمطلب در پاسخ گفت که فرزندی داشته که همسری شایسته برای او برگزیده و از آن دو کودکی زاده شده که نامش محمد است. پس از این گفت‌وگو، سیف بن ذی یزن فرمان داد به هر یک از بزرگان قریش بخشش‌هایی داده شود و به عبدالمطلب ده برابر دیگران عطا کرد.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «سیف». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.