گلدزیهر: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «زیستنامه ایگناتس گلدزیهر (Ignaz Goldziher) زادهٔ ۱۸۵۰ م - درگذشتهٔ ۱۹۲۱ م، خاورشناس یهودی مجارستانی و از بنیانگذاران اسلامشناسی دانشگاهی در غرب بهشمار میرود.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=المستشروق|نام=نجیب|نام خانوادگی=العقیقی|جلد=3|صفحه=41}}</ref> او...» ایجاد کرد) |
(+ رده:مجارستان (هاتکت)) |
||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
گلدزیهر برای فراگیری فرهنگ و دین اسلام به [[سوریه]]، [[سرزمین فلسطین|فلسطین]] و [[مصر]] سفر کرد و در شانزدهسالگی مقالههای علمی دینی مینوشت و در بیستسالگی مدرک دکترا دریافت داشت.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=مستشرقان و قرآن|نام=مصطفی|نام خانوادگی=زمانی|صفحه=82}}</ref> او را «پدر روانی نسل جدید در اسلامشناسی» و مؤسس رشتهٔ اسلامشناسی در دانشگاههای غرب دانستهاند.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=نقد الخطاب الاستشراقی|نام خانوادگی=سالم الحاج|ناشر=دار المدار الاسلامی|جلد=1|صفحهها=172-173}}</ref> روش علمی او بر پایهٔ طراحی چارچوب ذهنی پیشساخته و سپس جستجوی شواهد تاریخی برای تأیید آن بود، نه گردآوری دادهها و سپس نتیجهگیری. این رویکرد جدلی، بهویژه در حوزهٔ قرآن، او را به نادیدهگرفتن تمایز میان قرائتهای متواتر و شاذ کشاند و اختلاف قرائات را نشانهٔ نبودِ نص واحد تفسیر کرد.<ref>{{یادکرد ژورنال|نام۱=مصطفی|نام خانوادگی۱=زمانی|سال=1384|شماره=3|عنوان=گلدزیهر و کتاب گرایشهای تفسیری او|ژورنال=تحقیقات علوم قرآن و حدیث}}</ref> از دیگر ویژگیهای روش او، بررسی تأثیرات متقابل مذاهب بر یکدیگر و تأکید بر شکلگیری باورهای دینی در بستر تاریخی بود.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=دائرة المعارف مستشرقان|نام خانوادگی=بدوی|صفحه=523}}</ref> | گلدزیهر برای فراگیری فرهنگ و دین اسلام به [[سوریه]]، [[سرزمین فلسطین|فلسطین]] و [[مصر]] سفر کرد و در شانزدهسالگی مقالههای علمی دینی مینوشت و در بیستسالگی مدرک دکترا دریافت داشت.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=مستشرقان و قرآن|نام=مصطفی|نام خانوادگی=زمانی|صفحه=82}}</ref> او را «پدر روانی نسل جدید در اسلامشناسی» و مؤسس رشتهٔ اسلامشناسی در دانشگاههای غرب دانستهاند.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=نقد الخطاب الاستشراقی|نام خانوادگی=سالم الحاج|ناشر=دار المدار الاسلامی|جلد=1|صفحهها=172-173}}</ref> روش علمی او بر پایهٔ طراحی چارچوب ذهنی پیشساخته و سپس جستجوی شواهد تاریخی برای تأیید آن بود، نه گردآوری دادهها و سپس نتیجهگیری. این رویکرد جدلی، بهویژه در حوزهٔ قرآن، او را به نادیدهگرفتن تمایز میان قرائتهای متواتر و شاذ کشاند و اختلاف قرائات را نشانهٔ نبودِ نص واحد تفسیر کرد.<ref>{{یادکرد ژورنال|نام۱=مصطفی|نام خانوادگی۱=زمانی|سال=1384|شماره=3|عنوان=گلدزیهر و کتاب گرایشهای تفسیری او|ژورنال=تحقیقات علوم قرآن و حدیث}}</ref> از دیگر ویژگیهای روش او، بررسی تأثیرات متقابل مذاهب بر یکدیگر و تأکید بر شکلگیری باورهای دینی در بستر تاریخی بود.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=دائرة المعارف مستشرقان|نام خانوادگی=بدوی|صفحه=523}}</ref> | ||
[[رده:مجارستان]] | |||
نسخهٔ ۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۵۴
زیستنامه
ایگناتس گلدزیهر (Ignaz Goldziher) زادهٔ ۱۸۵۰ م - درگذشتهٔ ۱۹۲۱ م، خاورشناس یهودی مجارستانی و از بنیانگذاران اسلامشناسی دانشگاهی در غرب بهشمار میرود.[۱] او با تألیف کتاب «مذاهب التفسیر الإسلامی» (روشهای اسلامی تفسیر قرآن) رویکردی نوین در بررسی تاریخی تفاسیر قرآنی پدید آورد و اختلاف قرائات را نخستین گام در سیر تحول تفسیر دانست.[۲] دیدگاههای او دربارهٔ قرائات قرآن، بهویژه تأکید بر نبودِ نص واحد و انتساب تغییرات به پیامبر (ص) و صحابه، با نقدهای گستردهای از سوی دانشمندان علوم قرآنی روبهرو شده است.[۳]
پیشینه و روششناسی
گلدزیهر برای فراگیری فرهنگ و دین اسلام به سوریه، فلسطین و مصر سفر کرد و در شانزدهسالگی مقالههای علمی دینی مینوشت و در بیستسالگی مدرک دکترا دریافت داشت.[۴] او را «پدر روانی نسل جدید در اسلامشناسی» و مؤسس رشتهٔ اسلامشناسی در دانشگاههای غرب دانستهاند.[۵] روش علمی او بر پایهٔ طراحی چارچوب ذهنی پیشساخته و سپس جستجوی شواهد تاریخی برای تأیید آن بود، نه گردآوری دادهها و سپس نتیجهگیری. این رویکرد جدلی، بهویژه در حوزهٔ قرآن، او را به نادیدهگرفتن تمایز میان قرائتهای متواتر و شاذ کشاند و اختلاف قرائات را نشانهٔ نبودِ نص واحد تفسیر کرد.[۶] از دیگر ویژگیهای روش او، بررسی تأثیرات متقابل مذاهب بر یکدیگر و تأکید بر شکلگیری باورهای دینی در بستر تاریخی بود.[۷]
- ↑ العقیقی، نجیب. المستشروق. ج. ۳. ص. ۴۱.
- ↑ گلدزیهر، ایگناس. مذاهب التفسیر الاسلامی. ص. ۸-۹.
- ↑ مرتضوی، سیدمحمد (۱۳۸۱). «بررسی و نقد آراء گلدزیهر درباره منشأ اختلاف قرائات». جامعه شناسی کاربردی (۱۴).
- ↑ زمانی، مصطفی. مستشرقان و قرآن. ص. ۸۲.
- ↑ سالم الحاج. نقد الخطاب الاستشراقی. ج. ۱. دار المدار الاسلامی. صص. ۱۷۲–۱۷۳.
- ↑ زمانی، مصطفی (۱۳۸۴). «گلدزیهر و کتاب گرایشهای تفسیری او». تحقیقات علوم قرآن و حدیث (۳).
- ↑ بدوی. دائرة المعارف مستشرقان. ص. ۵۲۳.