عمرو بن جمحون: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «== عمرو بن جموح == عمرو بن جموح خزرجی از اهالی مدینه و تیره بنی سلمه بود. او جایگاه محترمی در میان قبیله خود داشت و به دلیل ویژگیهای اخلاقی از جمله بخشش و جود، توسط محمد به ریاست قبیلهاش برگزیده شد. عمرو در دوران پیری و با وجود معلولیت در ناحیه...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''عمرو بن جموح خزرجی''' از اهالی [[مدینه]] و تیره [[بنیسلمه]] بود. او جایگاه محترمی در میان قبیله خود داشت و به دلیل ویژگیهای اخلاقی از جمله بخشش و جود، توسط [[محمد]]، پیامبر اسلام به ریاست قبیلهاش برگزیده شد. عمرو در دوران پیری و با وجود معلولیت در ناحیه پا، در وقایع نظامی دوران ظهور [[اسلام]] مشارکت داشت. وی دارای چهار پسر بود که همگی در نبردهای [[مسلمانان]] حضور داشتند. عمرو بن جموح در [[غزوه احد|نبرد احد]] با وجود مخالفت اطرافیان، اصرار بر شرکت در جنگ ورزید و در نهایت در همان معرکه کشته شد. | |||
عمرو بن جموح خزرجی از اهالی مدینه و تیره | == زندگی == | ||
عمرو بن جموح خزرجی از اهالی مدینه و از تیره بنیسلمه بود. او به ویژگیهایی نظیر بخشندگی و جود شناخته میشد و در میان قوم خود جایگاه ویژهای داشت. او دارای چهار پسر بود که در جنگها حضور یافته و فداکاریهایی از خود نشان داده بودند.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=عمرو بن جموح}}</ref> | |||
== | === در جنگ احد === | ||
عمرو بن جموح در زمان جنگ احد، علیرغم ناتوانی جسمی ناشی از نقص پا، تصمیم به شرکت در نبرد گرفت. خویشان او با استناد به معافیت افراد دارای نقص جسمانی از شرکت در جنگ، مانع رفتن او میشدند؛ اما او با هدف حضور در [[بهشت]]، بر تصمیم خود پافشاری کرد. محمد پس از شنیدن درخواست او، اجازه حضور در میدان جنگ را صادر کرد و او در معرکه احد کشته شد.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=عمرو بن جموح}}</ref> | |||
== پس از کشتهشدن == | |||
هند دختر عمرو بن حرام، همسر او، پس از پایان جنگ تلاش کرد تا جسد عمرو، برادرش عبدالله و فرزندش خلاد را با شتر به مدینه بازگرداند. اما شتر در مسیر دچار مشکل شد و نتوانست به مدینه برود. طبق روایات، این مسئله با دعای عمرو پیش از خروج از خانه مرتبط دانسته شده است. در این باره نقل شده که پیامبر اسلام درباره جایگاه او و خانوادهاش در بهشت سخن گفت.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=عمرو بن جموح}}</ref> | |||
== پانویس == | |||
=== ارجاعات === | === ارجاعات === | ||
{{پانویس|۳|اندازه=ریز}} | |||
{{پانویس| | |||
=== منابع === | === منابع === | ||
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|مقاله=عمرو بن جموح|دانشنامه=[[دایرةالمعارف جامع اسلامی]]|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}} | |||
{ | {{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=خیر|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=خیر|نیازمند مقابله با دانشنامهها=خیر|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | ||
{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=خیر|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=خیر|نیازمند مقابله با دانشنامهها=خیر|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=} | |||
نسخهٔ ۲ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۲۲:۱۹
عمرو بن جموح خزرجی از اهالی مدینه و تیره بنیسلمه بود. او جایگاه محترمی در میان قبیله خود داشت و به دلیل ویژگیهای اخلاقی از جمله بخشش و جود، توسط محمد، پیامبر اسلام به ریاست قبیلهاش برگزیده شد. عمرو در دوران پیری و با وجود معلولیت در ناحیه پا، در وقایع نظامی دوران ظهور اسلام مشارکت داشت. وی دارای چهار پسر بود که همگی در نبردهای مسلمانان حضور داشتند. عمرو بن جموح در نبرد احد با وجود مخالفت اطرافیان، اصرار بر شرکت در جنگ ورزید و در نهایت در همان معرکه کشته شد.
زندگی
عمرو بن جموح خزرجی از اهالی مدینه و از تیره بنیسلمه بود. او به ویژگیهایی نظیر بخشندگی و جود شناخته میشد و در میان قوم خود جایگاه ویژهای داشت. او دارای چهار پسر بود که در جنگها حضور یافته و فداکاریهایی از خود نشان داده بودند.[۱]
در جنگ احد
عمرو بن جموح در زمان جنگ احد، علیرغم ناتوانی جسمی ناشی از نقص پا، تصمیم به شرکت در نبرد گرفت. خویشان او با استناد به معافیت افراد دارای نقص جسمانی از شرکت در جنگ، مانع رفتن او میشدند؛ اما او با هدف حضور در بهشت، بر تصمیم خود پافشاری کرد. محمد پس از شنیدن درخواست او، اجازه حضور در میدان جنگ را صادر کرد و او در معرکه احد کشته شد.[۲]
پس از کشتهشدن
هند دختر عمرو بن حرام، همسر او، پس از پایان جنگ تلاش کرد تا جسد عمرو، برادرش عبدالله و فرزندش خلاد را با شتر به مدینه بازگرداند. اما شتر در مسیر دچار مشکل شد و نتوانست به مدینه برود. طبق روایات، این مسئله با دعای عمرو پیش از خروج از خانه مرتبط دانسته شده است. در این باره نقل شده که پیامبر اسلام درباره جایگاه او و خانوادهاش در بهشت سخن گفت.[۳]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عمرو بن جموح». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.