عمرو بن امیه ضمری: تفاوت میان نسخهها
() |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''عمرو بن امیه ضمری'''، از [[صحابه]] [[محمد|پیامبر اسلام]] بود که پس از [[غزوه احد|نبرد احد]] اسلام آورد و به عنوان فرستاده پیامبر به [[حبشه]]، مأمور تبلیغ اسلام نزد قبیله [[بنیدیل]] و عامل عملیاتهای اطلاعاتی و نظامی ویژه برای [[مسلمانان]] فعالیت میکرد. | |||
== زندگی | == زندگی == | ||
عمرو بن امیه ضمری از افراد شجاع مکه بود که ابتدا در [[غزوه بدر]] و [[غزوه احد]] در صف | عمرو بن امیه ضمری از افراد شجاع [[مکه]] بود که ابتدا در [[غزوه بدر]] و [[غزوه احد]] در صف [[قریش]] با مسلمانان جنگید، اما پس از بازگشت از احد مسلمان شد و به [[مدینه]] هجرت کرد. نخستین نبردی که وی همراه مسلمانان در آن شرکت جست، [[سریه بئر معونه]] بود که در جریان آن به اسارت درآمد؛ اما [[عامر بن طفیل]] پس از تراشیدن موی سرش، او را به عنوان [[کفاره نذر]] مادر خود آزاد ساخت.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=عمرو بن امیه ضمری}}</ref> | ||
== مأموریتها و سفارت == | |||
هنگامی که پیامبر اسلام نامههایی را برای پادشاهان و حاکمان پیرامون ارسال میکرد، عمرو بن امیه را به عنوان سفیر نزد [[نجاشی]] پادشاه [[حبشه]] فرستاد و او نامه و پیام پیامبر را ابلاغ کرد. همچنین در سال هشتم هجری، | === مأموریتها و سفارت === | ||
== مأموریت مکه پس از واقعه رجیع == | هنگامی که پیامبر اسلام نامههایی را برای پادشاهان و حاکمان پیرامون ارسال میکرد، عمرو بن امیه را به عنوان سفیر نزد [[نجاشی (حبشه)|نجاشی]] پادشاه [[حبشه]] فرستاد و او نامه و پیام پیامبر را ابلاغ کرد. همچنین در سال هشتم هجری، محمد او را برای دعوت به اسلام به سوی قبیله بنیدیل فرستاد؛ آنان در ابتدا از پذیرش اسلام سر باز زدند، اما پس از مدتی رئیس قبیله خود به مدینه آمد، اسلام آورد و قومش نیز مسلمان شدند.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=عمرو بن امیه ضمری}}</ref> | ||
پس از واقعه رجیع و کشته شدن [[خبیب بن عدی]]، پیامبر اسلام عمرو بن امیه را به همراه فردی دیگر به مکه اعزام کرد تا [[ابوسفیان]] را هدف قرار دهند. عمرو و همراهش پس از ورود به مکه و انجام طواف در [[مسجدالحرام]]، توسط برخی از قریش شناسایی شدند و به غاری در کوههای مکه پناه بردند. در آنجا عثمان بن مالک تیمی را که از کنار غار عبور میکرد با خنجر به قتل رساند و پس از آرام شدن اوضاع شهر، به منطقه تنعیم رفت تا پیکر خبیب را از چوبه دار پایین آورد؛ اما با تعقیب قریش، پیکر را رها کرد و به غار ضجنان گریخت. | |||
او در غار ضجنان مردی از قبیله دئل را که اشعاری در رد اسلام میخواند کشت و در مسیر بازگشت نیز دو تن از جاسوسان قریش را شناسایی کرد که یکی را با تیر کشت و دیگری را به اسارت نزد پیامبر اسلام در مدینه آورد.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=عمرو بن امیه ضمری}}</ref> | === مأموریت مکه پس از واقعه رجیع === | ||
پس از [[واقعه رجیع]] و کشته شدن [[خبیب بن عدی]]، پیامبر اسلام عمرو بن امیه را به همراه فردی دیگر به مکه اعزام کرد تا [[ابوسفیان]] را هدف قرار دهند. عمرو و همراهش پس از ورود به مکه و انجام طواف در [[مسجدالحرام]]، توسط برخی از قریش شناسایی شدند و به غاری در کوههای مکه پناه بردند. در آنجا [[عثمان بن مالک تیمی]] را که از کنار غار عبور میکرد با خنجر به قتل رساند و پس از آرام شدن اوضاع شهر، به منطقه تنعیم رفت تا پیکر خبیب را از چوبه دار پایین آورد؛ اما با تعقیب قریش، پیکر را رها کرد و به غار ضجنان گریخت. او در غار ضجنان مردی از قبیله دئل را که اشعاری در رد اسلام میخواند کشت و در مسیر بازگشت نیز دو تن از جاسوسان قریش را شناسایی کرد که یکی را با تیر کشت و دیگری را به اسارت نزد پیامبر اسلام در مدینه آورد.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=عمرو بن امیه ضمری}}</ref> | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
=== ارجاعات === | === ارجاعات === | ||
نسخهٔ ۶ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۳۴
عمرو بن امیه ضمری، از صحابه پیامبر اسلام بود که پس از نبرد احد اسلام آورد و به عنوان فرستاده پیامبر به حبشه، مأمور تبلیغ اسلام نزد قبیله بنیدیل و عامل عملیاتهای اطلاعاتی و نظامی ویژه برای مسلمانان فعالیت میکرد.
زندگی
عمرو بن امیه ضمری از افراد شجاع مکه بود که ابتدا در غزوه بدر و غزوه احد در صف قریش با مسلمانان جنگید، اما پس از بازگشت از احد مسلمان شد و به مدینه هجرت کرد. نخستین نبردی که وی همراه مسلمانان در آن شرکت جست، سریه بئر معونه بود که در جریان آن به اسارت درآمد؛ اما عامر بن طفیل پس از تراشیدن موی سرش، او را به عنوان کفاره نذر مادر خود آزاد ساخت.[۱]
مأموریتها و سفارت
هنگامی که پیامبر اسلام نامههایی را برای پادشاهان و حاکمان پیرامون ارسال میکرد، عمرو بن امیه را به عنوان سفیر نزد نجاشی پادشاه حبشه فرستاد و او نامه و پیام پیامبر را ابلاغ کرد. همچنین در سال هشتم هجری، محمد او را برای دعوت به اسلام به سوی قبیله بنیدیل فرستاد؛ آنان در ابتدا از پذیرش اسلام سر باز زدند، اما پس از مدتی رئیس قبیله خود به مدینه آمد، اسلام آورد و قومش نیز مسلمان شدند.[۲]
مأموریت مکه پس از واقعه رجیع
پس از واقعه رجیع و کشته شدن خبیب بن عدی، پیامبر اسلام عمرو بن امیه را به همراه فردی دیگر به مکه اعزام کرد تا ابوسفیان را هدف قرار دهند. عمرو و همراهش پس از ورود به مکه و انجام طواف در مسجدالحرام، توسط برخی از قریش شناسایی شدند و به غاری در کوههای مکه پناه بردند. در آنجا عثمان بن مالک تیمی را که از کنار غار عبور میکرد با خنجر به قتل رساند و پس از آرام شدن اوضاع شهر، به منطقه تنعیم رفت تا پیکر خبیب را از چوبه دار پایین آورد؛ اما با تعقیب قریش، پیکر را رها کرد و به غار ضجنان گریخت. او در غار ضجنان مردی از قبیله دئل را که اشعاری در رد اسلام میخواند کشت و در مسیر بازگشت نیز دو تن از جاسوسان قریش را شناسایی کرد که یکی را با تیر کشت و دیگری را به اسارت نزد پیامبر اسلام در مدینه آورد.[۳]
پانویس
ارجاعات
منابع
اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عمرو بن امیه ضمری». دایرهالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.