کاربر:بقیه الله/صفحه تمرین

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو

قیامت


قیامت روزی است که بنابر آموزه های اسلام،تمام انسان ها به خواست الهی برای محاسبه اعمالی که در دنیا انجام داده انددر پیشگاه الهی جمع می شوند وواقعه ای است که برای کل جهان رخ می دهد وکل جهان وارد مرحله جدید وحیات جدید ونظام جدید می گردد.قرآن وروایات تاکید دارند که زمان قیامت ،بر کسی جز خدا معلوم نیست.

قیامت را نام روز یا مکانی دانسته‌اند که مردگان پس از زنده شدن در آن روز یا مکان برای حساب و کتاب می‌ایستندو[۱] علاوه بر اعمالی که به صورت مُجَسَّم و عینی در پیش چشم او قرار دارد، نامه اعمال انسان که تمام اعمال انسان در آن ضبط شده به او داده می‌شود. کسی که نامه اعمالش به دست چپش داده شود، اهل دوزخ است و آنکه نامه اعمالش به دست راستش داده می‌شود، یعنی نیکوکار بوده و اهل بهشت و رستگاری است. گواهانی نیز که شاهد اعمال انسان بوده‌اند برای شهادت‌دادن وجود دارند.

اعمال انسان در آن روز با پیشوایان دینی(پیامبر اکرم(ص)، امامان و صالحان) سنجیده می‌شود و کسی که اعمال و اعتقاداتش شباهت بیشتری با اعمال و اعتقادات ایشان داشته باشد، سعادتمندتر خواهد بود.

منابع[۲]

  1. فیاض لاهیجی (۱۳۸۳). گوهر مراد. صص. ۶۵۴.
  2. تهرانی، محمد حسین (۱۴۰۴). معاد شناسی. نور ملکوت.