کاربر:Maryam.1365/صفحه تمرین

قاعده اقرار

-«اقرار»

معنای لغوی: اقرار در کتب لغت به اذعان یا اعتراف به حق، اعتراف به شیو اثبات شیءتعریف شده است، ریشه آن ماده «قرَّ» به معنای «ثابت بودن» است.

تعریف اصطلاحی: فقها در کتب خویش تعاریف مختلفی از اقرار ارائه داده­اند، بعضی آن را به «اخبار بحق علی نفسه» عده­ای به «اخبار عن حق لازم له» و بعضی به «اخبار عن حق سابق لایقتضی تملیکاً بنفسه،بل یکشف عن سبقه»تعریف کرده­اند.

قانون مدنی ایران نیز به تبع فقها در ماده 1259 اقرار را چنین تعریف می­کند:»اقرار عبارت از اخبار به حقی است برای غیر بر ضرر خود» علاوه بر اینها تعریف دیگری نیز از اقرار به این نحو بیان شده است:

اقرار عبارت است از اینکه کسی چیزی را که به زیانش اسناد داده شده، درست بداند. اقرار

---