خاکی شیرازی
خاکی شیرازی با نام میرزا امین از درویشان و شاعران وابسته به سلسله چشتیه بود که در جوانی به سفر در فارس، عراق و عراق عجم پرداخت و مدتی در عتبات عالیات اقامت داشت. او سرانجام به علیشاه چشتی پیوست و در بیرون شیراز، در بقعه هفتتنان، زاویه و خانقاهی داشت که محل رفتوآمد مریدان بود. از او اشعاری نیز نقل شده است.
زندگی
خاکی شیرازی با نام میرزا امین از درویشان و شاعران ایرانی بود. او زندگی همراه با رنج و تنگدستی داشت و از سرزنش و مخالفت منکران آزارهای فراوان دید. در جوانی به سیاحت فارس، عراق و عراق عجم پرداخت و مدتی نیز در عتبات به زیارت مشغول بود. با آنکه بسیاری از مشایخ زمان خود را دید، در نهایت به علیشاه چشتی گرایش یافت و در طریق سلسله چشتیه به سلوک پرداخت.[۱]
او مدتی در قلمرو علی تنکر اقامت داشت و گروهی به ارادت او درآمدند و از طریق چشتیه پیروی کردند. بعدها در بیرون شیراز در بقعه هفتتنان زاویه و خانقاهی داشت و پیروانش به دیدار و مصاحبت او میرفتند. از او اشعاری نیز نقل شده است.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «خاکی شیرازی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.