طلحه بن عبدالله بن خلف
طلحه بن عبدالله بن خلف خزاعی، طلحة الطلحات و از بخشندگان به نام عرب در دوران اسلام است. وی از سخاوتمندان مشهور بصره در عصر خویش بود که در سمرقند چشمش نابینا شد واز طرف زیاد بن مسلمه والی سیستان گردید و در آنجا درگذشت. وی به بنیامیه تمایلی داشت و آنها او را اکرام و احترام میکرد.[۱]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «طلحه». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.