علی بن عیسی بن ماهان
علی بن عیسی بن ماهان از سرداران و امیران بلندپایه دوره عباسی و والی خراسان در زمان هارونالرشید و امین بود. او در سال ۱۹۵ قمری در نبرد با سپاه مأمون، به فرماندهی طاهر بن حسین، کشته شد.
زندگی
علی بن عیسی در سال ۱۸۰ قمری از سوی هارونالرشید به حکومت خراسان منصوب شد. او پس از استقرار در خراسان، طاهر بن حسین (ذوالیمینین) را به عنوان کارگزار خود به فوشنج فرستاد. در سال ۱۹۱ قمری، هارونالرشید او را به دلیل ستمگری از مقام خود عزل کرد و هرثمة بن اعین را به جای او گماشت. هرثمه، علی بن عیسی را دستگیر کرد و با زنجیرهای سنگین به بغداد فرستاد.[۱]
پس از رسیدن امین به خلافت، علی بن عیسی به همراه فضل بن سهل، امین را به برکناری مأمون از ولایتعهدی تشویق کرد. در سال ۱۹۵ قمری، امین او را با سپاهی متشکل از شصت هزار سوار برای جنگ با مأمون روانه کرد. زبیده، مادر امین، به علی بن عیسی سفارش کرد که چون مأمون مانند فرزند اوست، در صورت دستگیری با او به ملایمت رفتار کند و بر دستانش دستبند سیمین بزند. علی بن عیسی با اعتماد به پیروزی خود به سوی خراسان رفت، اما در رویارویی با سپاه چند هزار نفری طاهر ذوالیمینین شکست خورد و کشته شد. طاهر پس از این پیروزی توانست بغداد را تسخیر و امین را دستگیر کند.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «علی بن عیسی بن ماهان». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.