عمران بن عبدالله قمی

عمران بن عبدالله قمی از شیعیان اهل قم و از اصحاب جعفر صادق بود. او به دلیل برپایی خیمه‌هایی برای کاروان جعفر صادق در منا و جایگاه ویژه‌اش در خاندان اشعری مورد تکریم و دعای او قرار گرفت.

زندگی

عمران بن عبدالله از اهالی قم و معاصر با جعفر صادق بود. موسی بن طلحه از یکی از مردم کوفه روایت کرده است که در منا، عمران بن عبدالله در محل اقامت جعفر صادق خیمه‌هایی جداگانه برای مردان و زنان، همراه با سرویس‌های بهداشتی، برپا کرده بود. با ورود جعفر صادق و همراهانش، او دربارهٔ برپاکننده خیمه‌ها پرسید و عمران پاسخ داد که خود این کار را انجام داده است. هنگامی که از هزینه آن سؤال شد، عمران گفت پارچه‌های کرباس خیمه‌ها از بافته‌های کارگاه خودش است و درخواست کرد آن را به عنوان هدیه بپذیرد. جعفر صادق دست او را فشرد و برای او دعا کرد که در قیامت در سایه رحمت الهی جای گیرد.

ابان بن عثمان روایت کرده است که روزی عمران بن عبدالله بر جعفر صادق وارد شد و وی با گرمی احوال خود او، فرزندان، خانواده و عموزادگانش را جویا شد و مدتی با او گفتگو کرد. پس از خروج عمران، حاضران دربارهٔ هویت او پرسیدند و جعفر صادق او را فردی نجیب از خاندانی نجیب معرفی کرد که هر ستمگری قصد سوء نسبت به آنان داشته باشد، نابود و سرنگون خواهد شد.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عمران». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.