حقوق زنان در ایران
حقوق زنان در ایران
«حقوق زنان در ایران» به مجموعهای از حقوق اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و مدنی زنان در جامعه اطلاق میشود؛ حقوقی که هدف آن تأمین برابری و عدالت جنسیتی و رفع تبعیضها و محدودیتهای موجود علیه زنان است. این حقوق شامل مسائلی مانند حق تحصیل، حق کار، حق مشارکت سیاسی، حق انتخاب پوشش، حقوق خانواده و حق امنیت فردی میباشد.[۱]
در ایران، وضعیت حقوق زنان بهطور تاریخی با تحولات و تغییرات قابل توجهی همراه بوده است. با وقوع انقلاب اسلامی سال ۱۳۵۷، دگرگونیهای عمیقی در ساختارهای حقوقی و قانونی کشور ایجاد شد که مستقیماً بر حقوق و جایگاه زنان تأثیر گذاشت. پس از انقلاب، حقوق زنان در چارچوب قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مورد توجه قرار گرفت و بهعنوان یکی از اصول بنیادین آن مطرح شد. این قانون ضمن تأکید بر نقش زنان بهعنوان مادران و اعضای مؤثر خانواده، بر حقوق برابر آنان در زمینههای اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی نیز تأکید دارد.علاوه بر قانون اساسی، حقوق زنان در سایر قوانین مدنی، کیفری و حمایتی نیز بررسی شده است. قوانین مهمی همچون قانون حمایت خانواده، قانون کار و قانون مدنی به موضوعات مرتبط با حقوق زنان پرداختهاند. این قوانین تلاش کردهاند تا با ارائهی حقوق و امتیازات ویژه، ضمن حمایت از زنان، عدالت اجتماعی و اصول حقوق بشر را در چارچوب مبانی اسلامی حفظ و تقویت کنند.[۲]