|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
چاقچور
چاقچور یکی از پوششهای رایج زنان در دوره قاجار است و نشانه ای برای رعایت حجاب تلقی میشد. که بهصورت شلواری بلند و گشاد با جوراب پارچهای متصل طراحی میشد. این پوشش در متون لغوی و پژوهشهای مرتبط با تاریخ پوشاک ایران توصیف شده است.
تعریف
چاقچور نوعی شلوار بلند و بسیار گشاد بوده است که در پایین آن جورابی از جنس پارچه دوخته میشد و بهعنوان پوشش بیرونی زنان در دوره قاجار کاربرد داشت.[۱]
انواع
این شلوار هنگام خروج از خانه، بر روی شلیته و تنبان پوشیده میشد.[۲] چاقچور شلواری آستردار و گشاد بود که در قسمت دم پا چیندار و تنگ میشد و جورابی پارچهای به آن دوخته میشد.[۳] در بالای ساق پا، از سمت داخل هر پا شکافی به طول تقریبی بیست سانتیمتر وجود داشت که دوخته نمیشد. این شلوار با لیفهای بلند در زیر شکم بسته میشد و در برخی نمونهها، دو لنگه آن جداگانه دوخته و در بالای زانو با بند محکم میگردید.[۴]
جنس چاقچور معمولاً از کتان یا ابریشم انتخاب میشد و برخی سفرنامهنویسان از آن با عنوان «چکمه پارچهای» یاد کردهاند. رنگهای بنفش، آبی و طوسی برای آن رایج بود و نوع مشکی آن فاخرتر بهشمار میرفت.[۵] چاقچور متناسب با وضعیت مالی افراد از پارچههای پنبهای یا ابریشمی دوخته میشد.[۶] در میان زنان سادات، استفاده از چاقچور سبز گزارش شده است.[۷]
منابع
- ↑ دهخدا، علیاکبر (۱۳۷۷). لغتنامه. ج. ۵. تهران: دانشگاه تهران، مؤسسه لغتنامه دهخدا.
- ↑ ذکاء، یحیی (۱۳۳۶). لباس زنان ایران از سده سیزدهم هجری تا امروز. تهران: ادارهکل هنرهای زیبای کشور، اداره موزهها و فرهنگ عامه. ص. ۳۱–۳۲.
- ↑ ضیاءپور، جلیل (۱۳۴۷). پوشاک زنان ایران از کهنترین زمان تا آغاز شاهنشاهی پهلوی. تهران: وزارت فرهنگ و هنر. ص. ۱۸۰–۱۸۱.
- ↑ غیبی، مهرآسا (۱۳۸۴). هشت هزار سال تاریخ پوشاک اقوام ایرانی. تهران: هیرمند. ص. ۵۶۹.
- ↑ ذکاء، یحیی (۱۳۳۶). لباس زنان ایران از سده سیزدهم هجری تا امروز. تهران: ادارهکل هنرهای زیبای کشور، اداره موزهها و فرهنگ عامه. ص. ۳۱–۳۲.
- ↑ دالمانی، هانری رنه (۱۳۷۸). از خراسان تا بختیاری. ج. ۱. ترجمهٔ غلامرضا سمیعی. تهران: طاووس. ص. ۴۱۵.
- ↑ ذکاء، یحیی (۱۳۳۶). لباس زنان ایران از سده سیزدهم هجری تا امروز. تهران: ادارهکل هنرهای زیبای کشور، اداره موزهها و فرهنگ عامه. ص. ۳۱–۳۲.