ضحاک بن قیس
ضَحّاک بن قیس فهری، از یاران معاویه بن ابیسفیان و از دستیاران او بود.
زندگی
ضَحّاک بن قیس بن خالد، از بنیمحارب بن فهر بن مالک، از سوی معاویه به فرماندهی سپاهی سههزار یا چهار هزار نفری منصوب شد و به مرزهای حکومت علی بن ابیطالب در عراق اعزام گردید. وی در مرز غربی عراق به تاخت و تاز، قتل و غارت اموال پرداخت و راه را بر حجاج عراق بست و اثاثیه و اموال آنان را به غارت برد.[۱]
در یکی از این حملات، عمروبن قیس بن مسعود، از گماشتگان علی بن ابیطالب، را به قتل رساند. هنگامی که خبر این حمله و کشته شدن عمرو به گوش علی رسید، ایشان بر منبر رفت و مردم کوفه را به یاری او و مقابله با دشمن فراخواند و گفت: «ای اهل کوفه! به یاری عمرو بن قیس بشتابید که او و یارانش مورد هجوم دشمن قرار گرفته و جمعی از برادران شما در این هجوم کشته شدند. با دشمن خود بجنگید و از ناموستان دفاع کنید.» اما مردم کوفه با سستی با سخنان او برخورد کردند و پاسخی مناسب ندادند. علی بن ابیطالب با مشاهده این سستی گفت: «به خدا سوگند! آرزو میکنم کاش در برابر صد تن از شما، یک تن از ایشان میداشتم.»[۲]
پس از مرگ زیاد بن ابیه، ضحاک از سوی معاویه به حکومت کوفه منصوب شد. هنگامی که معاویه درگذشت، ضحاک بر جنازه او نماز گزارد.[۳]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «ضحاک بن قیس». دایرهالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.