دو طفلان مسلم

دو طفلان مسلم، دو کودک منسوب به مسلم بن عقیل‌اند که بنابر روایتی، پس از واقعه کربلا اسیر و در کوفه زندانی شدند. آنان پس از رهایی از زندان به خانه پیرزنی پناه بردند، اما داماد او هر دو را کشت و سپس به قصاص رسید.

تاریخچه

روایت اسارت و کشته شدن

صدوق در امالی داستان طفلان مسلم را نقل کرده است. بر پایه این روایت، آن دو از فرزندان مسلم بن عقیل و هنگام واقعه کربلا در میان سپاهیان حسین بن علی بودند. پس از واقعه کربلا، نیروهای عبیدالله بن زیاد آنان را اسیر کردند و مدتی در زندان نگه داشتند. زندانبان که به خاندان پیامبر گرایش داشت، سرانجام آن دو را آزاد کرد.

دو کودک پس از آزادی به خانه پیرزنی در کوفه پناه بردند و هویت خود را برای او آشکار کردند. پیرزن آنان را پناه داد، اما دامادش پس از آگاهی از حضورشان، هر دو کودک را کشت و سرهای آنان را نزد عبیدالله بن زیاد برد. ابن‌زیاد از این اقدام خشمگین شد و خواستار قصاص قاتل شد. مردی اجرای حکم را پذیرفت و او را در همان محلی که کودکان کشته شده بودند، کشت.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «طفلان مسلم». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.