طلائع بن رزیک
طلائع بن رزیک، وزیر فاطمیان مصر و از پیروان امامیه بود. او در سال ۴۹۵ قمری زاده شد و پس از دستیابی به مناصب حکومتی، در سال ۵۴۹ قمری به وزارت فائز بنصرالله رسید. طلائع پس از روی کار آمدن عاضد نیز در مقام خود باقی ماند، اما سرانجام در سال ۵۵۶ قمری با دسیسه او کشته شد. وی شاعر و ادیب بود و آثاری در شعر و کلام داشت.
زندگی
طلائع بن رزیک در سال ۴۹۵ قمری زاده شد. او اصالتاً از شیعیان امامی عراق بود و در تنگدستی به مصر رفت. طلائع در آنجا بهتدریج پیشرفت کرد و به حکومت منیة بنیخصیب، از نواحی صعید مصر، رسید. وی سپس فرصت ورود به قاهره را یافت و در سال ۵۴۹ قمری به وزارت فائز بنصرالله، خلیفه فاطمی، منصوب شد.[۱]
طلائع در دوره وزارت خود به الملک الصالح، فارس المسلمین و نصیرالدین ملقب شد. او وزیری خودساخته بود و در شمار فرمانروایان نیز قرار گرفته است. پس از درگذشت فائز در سال ۵۵۵ قمری و رسیدن عاضد به خلافت، طلائع همچنان در مقام وزارت باقی ماند. عاضد با دختر طلائع ازدواج کرد، اما برای رهایی از نفوذ و تسلط او، نقشه قتلش را طراحی کرد. طلائع در سال ۵۵۶ قمری بر اثر این دسیسه کشته شد.[۲]
ویژگیها و اقدامات
طلائع بن رزیک به شجاعت، تدبیر، احتیاط، بخشندگی و استواری در تصمیم شناخته میشد. او در دوران وزارت خود، نبرد با فرنگیان را در دریا و خشکی ادامه داد. همچنین موقوفاتی بر جای گذاشت و مسجدی در باب زویله، بیرون قاهره، بنا کرد.[۳]
آثار
طلائع با ادب و شعر آشنایی داشت و خود نیز شاعر بود. آثار او عبارتاند از:[۴]
- دیوان شعر؛
- الاعتماد فی الرد علی اهل العناد، اثری در رد مخالفان.
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی. «طلائع». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.