ظاهر بن محمد غزونوی
ظاهر بن محمد بن یوسف غزنوی، از نویسندگان و دانشوران سده ششم هجری بود. از او کتابی با عنوان مجمل الاسماء بر جای مانده است که در پایان سال ۵۶۱ قمری در دمشق به اتمام رسیده و دربردارنده مباحثی در موضوعات گوناگون است.
زندگی
ظاهر بن محمد بن یوسف غزنوی، مشهور به ظاهر غزنوی، از دانشورانی است که اثر شناختهشده او مجمل الاسماء در پایان سال ۵۶۱ قمری در دمشق به پایان رسیده است.[۱]
آثار
ظاهر کتابی با عنوان مجمل الاسماء تألیف کرده است. این کتاب مشتمل بر ده بخش در فنون مختلف است. بخش نخست دربارهٔ آفرینش انسان و بیان احوال و اوصاف اوست. بخش دوم به شناخت آسمان و آنچه به هوا و پدیدههای مربوط به آن، مانند منازل و بادها، ارتباط دارد، اختصاص یافته است. بخش سوم در شناخت نام زمینها و آنچه در آنهاست. بخش چهارم به نام درختان، میوهها و زراعتها میپردازد. بخش پنجم دربارهٔ شتر و اوصاف آن است. بخش ششم در شناخت سمداران، مانند اسب و استر، و بخش هفتم در شناخت ذوات الاظلاف، یعنی سمشکافتگان، است. بخش هشتم پرندگان، درندگان، حشرات و هوام را دربر میگیرد. بخش نهم به نامهای صنعتگران و ابزارهای ایشان اختصاص دارد و بخش دهم در شناخت اصناف مردم است. ظاهر در مجمل الاسماء نخست لغات عربی را آورده و سپس آنها را به فارسی تفسیر کرده است.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «ظاهر». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.