عبدالبر فیومی
عبدالبرّ بن عبدالقادر بن محمد عوفی، معروف به فیومی، ادیب و نویسندهای بود که به مکه، شام و سرزمینهای روم سفر کرد. مدتی در دمشق اقامت داشت، سپس به بلاد روم رفت و در آنجا به منصبهایی دست یافت. او در ۱۰۷۱ هجری قمری در قسطنطنیه درگذشت. از او آثاری در بلاغت، شرح، ادب و فضائل بر جای مانده است.
زندگی
عبدالبرّ بن عبدالقادر بن محمد عوفی، معروف به فیومی، از ادیبان دوره خود بود. او به مکه و شام سفر کرد و حدود دو سال در دمشق اقامت داشت. سپس به بلاد روم رفت و در آنجا به منصبهایی رسید.[۱]
درگذشت
عبدالبرّ در سال ۱۰۷۱ هجری قمری در قسطنطنیه درگذشت.[۲]
آثار
از تألیفات او این آثار نام برده شده است:[۳]
- حسن الصنیع فی علم البدیع
- القول الوافی بشرح الکافی
- منتزه العیون و الالباب فی بعض المتأخرین من اهل الآداب
- اللطائف المنیفة فی فضائل الحرمین
- بدیعیة علی حرف النون
- بلوغ الارب و السول بالتشرف بذکر نسب الرسول
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عبدالبرّ». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.