عبیدالله بن حر جعفی
عبیدالله بن حر جعفی از چهرههای سرشناس قبیله خود و از اصحاب عثمان بن عفان بود. وی پس از کشتهشدن علی بن ابیطالب به کوفه رفت و در واقعه کربلا از حضور در میدان نبرد اجتناب کرد. عبیدالله در دورههای بعدی به جریانهای سیاسی کوفه پیوست و پس از کشمکش با مصعب بن زبیر، به قیام علیه او روی آورد و سرانجام در سال ۶۸ قمری در رود فرات غرق شد.
زندگی
عبیدالله بن حر جعفی فردی شجاع و در میان قوم خود دارای منزلت بود. او از اصحاب عثمان بن عفان به شمار میرفت و پس از کشتهشدن علی بن ابیطالب، راهی کوفه شد. در واقعه کربلا، او از شرکت در میدان نبرد کناره گرفت و خود را پنهان کرد. هنگامی که عبیدالله بن زیاد در این باره از او بازخواست کرد، میان آنها مشاجرهای درگرفت که به دوری عبیدالله از ابنزیاد و اقامت او در منطقهای در کنار فرات انجامید.[۱]
عبیدالله پس از خروج مصعب بن زبیر، به او پیوست و در نبرد علیه مختار ثقفی در کنارش حضور داشت. با این حال، مصعب از قدرت او بیمناک شد و وی را زندانی کرد. اگرچه عبیدالله با وساطت گروهی آزاد شد، اما خشمگینانه از نزد مصعب رفت. او با گردآوری ۳۰۰ جنگجو به تکریت مسلط شد و با حمله به کوفه، موقعیت مصعب را به مخاطره انداخت. پس از پراکنده شدن سپاهیانش، عبیدالله در سال ۶۸ قمری برای آنکه به اسارت درنیاید، خود را به فرات انداخت و غرق شد.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عبیدالله بن حر جعفی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.