عمرو بن عبید بصری

‘’‘عمرو بن عبید بصری’‘’ (کنیه: ابوعثمان و ابومروان)، از بزرگان معتزله در عصر خویش، متکلم و مفسر بود. جد او از پارس بود و پدرش در بصره ابتدا بافنده و سپس از نیروهای شرطه حجاج بن یوسف شد. وی به زهد و دانش شهرت داشت و نزد منصور خلیفه عباسی مقرب بود.

زندگی و فعالیت‌های علمی

عمرو بن عبید ابتدا در زمره شاگردان ابوالحسن اشعری قرار داشت، اما در پی بروز اختلاف در برخی مسائل کلامی از او جدا شد. وی در سال ۱۴۴ هجری در مران، در نزدیکی مکه درگذشت و منصور عباسی در رثای او مرثیه سرود.

آثار

از جمله آثار وی عبارت‌اند از:

‘‘تفسیر قرآن’’ ‘‘الرد علی القدریة’’

پانویس

منابع

اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عمرو بن عبید بصری». دایره‌المعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.