|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
شکر
شکر
شکر( به ضمّ شین)به معنای قدردانی از نعمتها، در آموزههای اسلامی از بزرگترین عبادات محسوب میشود و به صورت شکر قلبی، زبانی و عملی است که دارای آثار فراوانی در زندگی انسان مانند افزایش نعمت، نجات از فتنه و ... میباشد.
معنای شکر
شناختن احسان و نشر آن و ستایش کردن صاحب آن از معنای لغوی شکر است و کفر واژهای است ضدّ شکر، به معنای فراموش کردن نعمت و پوشاندن آن.
معنای اصطلاحی شکر نیز، حالت نفسانی قدردانی از نعمتهای خداوند با ظهور آن در قلب به صورت خضوع،خشوع و مانند آن و در زبان به شکل حمد و ثنا و در اعمال به صورت بهرهگیری از نعمتها در راه رضای خداوند است.[۱]
اهمیت شکرگزاری
یکی از اسماء خداوند «شکور» است و ذکر همین امر که خداوند، خود رابه چنین صفتی متّصف کرده؛ در اهمیت شکرگزاری کافی است.[۲]
اقسام شکر
شکر بر اساس تعریف لغوی آن، به سه قسم قلبی، زبانی و عملی تقسیم میشود.[۳]
اقسام شاکران
بر اساس تقسیم بندی شکر، شاکران نیز به سه گروه عالمان، عابدان و عارفان تقسیم میشوند.[۴]
آثار شکرگزاری
ادراک آیات الهی، افزایش نعمت و پاداش اخروی، نجات از فتنه و بلا و برگزیده شدن و هدایت ویژه، از جمله آثار شکرگزاری در اسلام است.[۱]
منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ «شکر». دانشنامه اسلامی.
- ↑ «خاصیت شکر و اهمیت آن». حوزه نیوز. ۱۱ مهر ۱۳۹۰. دریافتشده در ۶ مرداد ۱۴۰۴.
- ↑ موسوی خمینی، سید روح الله (۱۳۷۶). فصل در حقيقت شكر است. ج. ۱۲. مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی. ص. ۳۴۴-۳۴۳.
- ↑ بنیاد دائرة المعارف اسلامی. شُکر ، اصطلاحی دینی و اخلاقی، به معنای قدردانی کردن از خدا.