| مسابقه دانشدخت | |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
حسن خلق
حسن خلق به عنوان یکی از مهمترین و اساسیترین فضایل اخلاقی در دین اسلام، نقش بسزایی در روابط انسانی و تعاملات اجتماعی دارد. این ویژگی نه تنها به فرد کمک میکند تا در جامعهای سالم و محبتآمیز زندگی کند، بلکه به تقویت پیوندهای اجتماعی و ایجاد فضایی پر از محبت و دوستی نیز میانجامد.
تعریف اصطلاحی
حسن خلق اصطلاحی اخلاقی به معنای خوی خوش و اخلاق و برخورد نیکو با دیگران و از فضایل اخلاقی که در روایات معصومین ستایش شده است. دین اسلام، همواره پیروان خود را به نرمخویی و ملایمت در رفتار با دیگران دعوت می کند و آنان را از درشتی و تندخویی باز می دارد. پیامبر اسلام محبوبترین مردم در پیشگاه خداوند متعال را خوشاخلاقترین آنان معرفی میکند: «أحبكم الى الله أحسنكم اخلاق».[۱]
از امام صادق درباره حسن خلق پرسیدند، ایشان فرمودند: «حسن خلق آن است که رفتار خود را آمیخته با نرمش و محبت کنی و با چهره گشاده برادر مسلمانت را ملاقات نمایی».[۲]
ویژگیهای افراد خوشاخلاق
حسن خلق و گشاده رویی از بارزترین صفاتی است که در معاشرت های اجتماعی باعث نفوذ محبت شده و در تأثیر سخن اثری شگفت انگیز دارد. به همین جهت خدای مهربان، پیامبران و سفیران خود را انسان هایی عطوف و نرمخو قرار داد تا بهتر بتوانند در مردم اثر گذارند و آنان را به سوی خود جذب نمایند. کسانی که بهترین اخلاق را دارند، متواضعند و با دیگران الفت میگیرند و مردم نیز با آنها الفت میگیرند.[۲]
عناصر حسن خلق
حسن خلق شامل نرمش و مدارا، گشادهرویی، زبان خوب و اظهار محبت میشود. حسن خلق موجب محبت [۳] و منشأ مروت و جوانمردی است.[۴]
پرورش حسن خلق
بدیهی است که خوشرفتاری مؤمنان با یکدیگر، یکی از ارزش های والای اخلاقی به حساب می آید. مسلمانان باید نسبت به عموم امّت، مهربان و دلسوز باشند، با آنان خوشرفتاری نمایند، به کمکشان بشتابند، در غم و شادی مردم سهیم باشند و با چهره ای متبسم، مؤدّب و خوشرویی با آنان رو به رو شوند و از این راه سبب ترویج حسن خلق و پیوند با مردم شوند. به طور طبیعی، برخی افراد خوشاخلاقند و برخی با تمرین میتوانند حسن خلق را در خود زنده کنند.[۵]
عواقب بداخلاقی
در مقابل، بداخلاقی مذموم است و زشتخویی مانع از پذیرش توبه میشود؛ زیرا بدخلق به گناهی بدتر از گذشته دچار میشود.[۶]
منابع
- ↑ طبرسی، فضل بن حسن (۱۴۱۵). مجمع البيان في تفسير القرآن. ج. ۱۰. بيروت مؤسسة الأعلمي للمطبوعات. ص. ۸۷.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ محمدی ری شهری، محمد. دوستی در قرآن و حدیث. ج. ۱. ص. ۲۱۸ح ۵۳۶.
- ↑ مکارم شیرازی، ناصر (۱۴۲۵). اخلاق در قرآن. ج. ۳. قم مدرسه الامام علی بن ابی طالب. ص. ۱۴۷.
- ↑ متقی هندی، علی. کنز العمال. ج. ۳. ص. ۳ ح ۵۱۳۷.
- ↑ مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۱۵). اخلاق در قرآن. ج. ۳. قم مدرسه الامام علی بن ابی طالب. ص. ۱۵.
- ↑ مجلسی، محمد باقر (۱۴۰۳). بحار الأنوار. ج. ۷۳. مؤسسة الوفاء بيروت. ص. ۲۹۹ ح ۱۲.