کاربر:Zahra78/صفحه تمرین

از اسلامیکال
نسخهٔ تاریخ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۵۰ توسط Zahra78 (بحث | مشارکت‌ها)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

عفاف درآیه ۳۰ سوره نور

خدا به مردان مؤمن دستور می‌دهد چشم خود از نگاه‌ به نامحرم نگهدارند و عورت خود را پوشانند. به گفته شیخ طبرسی، خداوند این رفتاررا سودمندتر برای دین و دنیای آنها و سبب پاکیزه‌ترشدن نفس آنها دانسته است. آیت‌الله مکارم شیرازی هم می‌گوید خداوند در انتهای آیه به کسانی که نگاه گناه‌آلود، را غیراختیاری قلمداد می‌کنند، اخطار می‌دهد که خدا به کار شما آگاه است.

قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذَٰلِكَ أَزْكَىٰ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا يَصْنَعُونَ» ترجمه: «به مؤمنان بگو چشم‌هاى خود را (از نگاه به نامحرمان) فروگيرند، و عفاف خود را حفظ كنند؛ اين براى آنان پاكيزه‌‏تر است؛ خداوند از آنچه انجام می‌دهيد آگاه است!»[۴]

آیه ۳۰ سوره نور به حفظ عفاف و نگاه به نامحرم پرداخته است در این آیه خدا به مردان مومن دستور داده که نگاه خودرا کنترل کنند و عفاف خود را حفظ کنند چرا که این کار به نفع آنها است و از نظر اخلاقی و اجتماعی ارزش بسیاری دارد و این آیه بیانگر اهمیت فروان حفظ عفاف است

در تفسیر المیزان از علامه طباطبایی این آیه عنوان رهکاری برا حفظ جامع از هوا وهوس اشاره شده

شان نزول این آیه را ماجرای چشم‌چرانی جوانی دانسته‌اند که به خاطر نگاه کردن به نامحرم، از برخوردبا دیوارغافل شده و صورتش جراحت برداشت. بعد از این حادثه به سراغ پیامبر(ص) رفت و او را در جریان گذاشت. این آیه در این هنگام نازل شد.[۶]

منابع

شیخ صدوق، محمد بن علی، من لایحضره الفقیه، قم، جامعه مدرسین، چاپ دوم، ۱۴۱۳ق.

شیخ طوسی، محمد بن حسن، التبيان في تفسير القرآن‏، بیروت، دار إحياء التراث العربي‏، چاپ اول، بی‌تا.

طباطبایی، سید محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۴۱

مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالكتب الإسلامية، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش.