جعد بن درهم

جعد بن درهم از سران مانویان و معلم مروان بن محمد و فرزندان او بود و مروان را به آیین مانی درآورد. وی ظاهراً از معتزله محسوب می‌شد، اما در واقع منکر مبدأ بود. پس از شکایت، هشام بن عبدالملک دستور قتل او را صادر کرد و جعد در روز عید قربان اعدام گردید.

جعد

جعد بن درهم از سران مغانیه (مانویان) و مربی و معلم مروان بن محمد و فرزندانش بود. او مروان را به آیین مانی هدایت کرد. هرچند ظاهراً به گروه معتزله تعلق داشت، در حقیقت منکر مبدأ بود و با سخنان خود دربارهٔ آفرینش و خداوند، در جامعه اسلامی مورد توجه قرار گرفت. یکی از سخنان وی چنین بود که اگر فرزند از همخوابگی مرد و زن پدید می‌آید، پس او آفریدگار فرزند خود و مدبر و فاعل کار آفرینش است و فاعلی جز او در کار نیست.

پس از اطلاع از این سخنان، جعفر صادق او را مورد نقد قرار داد و به مأموران اعلام شد که جعد مرتکب سخنان کفرآمیز شده است. هشام بن عبدالملک به خالد قسری، امیر عراق، دستور داد تا او را بکشد. خالد که خود به زندقه متهم و مادرش نصرانی بود، جعد را نکشت و به زندان انداخت. در نهایت، خبر به هشام رسید و جعد در روز عید قربان اعدام شد.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «جعد بن درهم». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.