دحوالارض

روز بیست و پنجم ذی قعده 《دَحْوُ الأَرْض 》 یعنی گسترش یافتن زمین می‌باشد و وزن «دَحو»، «مَحْو» و به معنای گسترش می‌باشد بر پایه برخی دیدگاه های تفسیری در مراحل آغازین شکل گیری زمین، سطح آن تحت تأثیر بارش‌های شدید و مداوم قرار داشت، این بارش‌ها موجب تجمع آب‌ها در فرورفتگی ها و حوضه های طبیعی شد و به تدریج با کاهش سطح آب در برخی نواحی خشکی‌ها پدیدار و گسترده تر شدند. همچنین در این دیدگاه‌ها بیان می‌شود که سطح اولیه زمین ناهموار و مشتمل بر پستی‌ها، بلندی‌ها و شیب‌های تند بوده است. استمرار بارش‌ها و فرآیندهای فرسایشی ناشی از آن به شست و شوی ارتفاعات و گسترش دره‌ها انجامید و در طول زمان، زمین‌های هموارتر و مناسب‌تری برای سکونت و فعالیت‌های زیستی شکل گرفت. در متون دینی اسلامی، از این فرآیند گسترش و آماده سازی زمین با عنوان دحو الارض یاد شده است؛ اصطلاحی که در برخی تفاسیر به معنای گسترده شدن و آماده شدن زمین برای زیست تعبیر می‌شود.