حرب بن امیه

حَرب بن امیّهٔ بن عبد شمس بن عبد مناف قرشی مکنی به ابوعمرو، از قاضیان عرب جاهلی بود که به عنوان رهبر قوم خویش منصوب بود. وی جد معاویه و پدر ابوسفیان بود که معاصر با عبدالمطلب زندگی می‌کرد. گفته شده او در جنگ فجار شرکت داشت و در سال ۳۶ قبل از هجرت در شام درگذشت. او از نویسندگان در دوره جاهلیت شناخته می‌شد.^[۱]