حروف غنوی
جایگاه خیشوم
فضای بینی را خیشوم و صدایی که از آن خارج میشود را غنّه میگویند. غنّه از صفات حروف است ولی به علت استقلال مخرجش، در این قسمت از ان یاد میشود. این جایگاه نیز همانند جایگاه جوف، فرعی بوده و تنها محل خروج غنّه دو حرف میم و نون میباشد. در هنگام تلفظ دو حرف میم و نون، راه عبور هوا از دهان بسته میشود و صدای آنها از مخرج خیشوم، خارج میشود.[۱]
منابع
ارجاعات
- ↑ حبیبی و شهیدی، روان خوانی و تجوید قرآن کریم، ۱: ۱۱۱.