خاقانی
خاقانی با نام اصلی افضلالدین بدیل ابراهیم بن علی خاقانی ملقب به حسّانالعجم یکی از بزرگترین شعرای ایرانی فارسیسرا بود که در قرن ششم قمری میزیست. او اهل شروان بود به خاطر خدمت در نزد خاقان منوچهر او را خاقانی میگفتند. خاقانی به بغداد سفر کرده و نزد المقتفی لامر الله، خلیفه عباسی رفته و مورد عنایت او قرار گرفت. وی در آن سفر به مدائن نیز عزیمت داشت و قصیده معروفش در وصف ایوان مدائن را سرود. سپس به وطن خود بازگشته و چندی در آنجا زیست و سپس به تبریز رفته و در سال ۵۸۲ قمری در آنجا درگذشت.[۱]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «خاقانی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.