دینار
دینار نام واحدی پولی است که در دورههای مختلف تاریخی در سرزمینهای گوناگون، بهویژه در جهان اسلام، به کار میرفته است. این واژه در آغاز به سکهای زرین اطلاق میشد که وزن آن حدود یک مثقال بود و بعدها در نظامهای پولی مختلف کاربرد یافت.
واژهشناسی
دینار نام واحدی پولی است که در گذشته معمولاً به صورت سکهای از طلا ضرب میشد و وزن آن نزدیک به یک مثقال بود. دربارهٔ ریشه واژه «دینار» گفته شده است که اصل آن فارسی و به صورت «دنّار» با تشدید نون بوده و سپس در زبان عربی به صورت «دینار» درآمده است. راغب اصفهانی در کتاب «مفردات» نیز نوشته است که این واژه در اصل «دین آر» بوده که بعدها به صورت مخفف درآمده است.[۱]
تاریخچه
در آغاز دوره اسلامی، سکههای دینار از سرزمین روم شرقی به سرزمینهای اسلامی وارد میشد. در حدود سال ۷۲ق در شام، سکه دینار با نام اسلام ضرب شد و از آن پس به عنوان یکی از واحدهای اصلی پولی در جهان اسلام رواج یافت.[۲]
در دوره قاجار، دینار به عنوان جزء کوچکتری از واحد پولی قران به کار میرفت و هر هزار دینار برابر با یک قران محسوب میشد. همچنین در فقه اسلامی از «دینار شرعی» یاد میشود که در برخی احکام موضوعیت دارد و وزن آن سهچهارم مثقال معمولی دانسته شده است.[۳]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «دینار». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.