راه خدا

راهِ خدا یا سبیلُ‌الله، در اصطلاح قرآن و معارف اسلامی، راه هدایت الهی و مسیر شریعتی است که خداوند برای هدایت انسان‌ها مقرر کرده است. این راه به‌وسیله پیامبران و اوصیای آنان به مردم ابلاغ می‌شود و در برابر آن، «راه‌های» متعددِ گمراهی قرار دارد.

در قرآن

ترکیب «سبیل‌الله» و «سبیله» بارها در قرآن به‌کار رفته است. در آیه ۱۵۳ سوره انعام آمده است: «وَأَنَّ هَذَا صِرَاطِی مُسْتَقِیمًا فَاتَّبِعُوهُ وَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِکُمْ عَنْ سَبِیلِهِ…» که بر پیروی از راه واحد الهی و پرهیز از راه‌های پراکنده تأکید می‌کند.

در روایات

بر پایه روایتی از ابوبصیر، وی از محمد باقر، امام پنجم شیعیان امامیه، دربارهٔ معنای این آیه پرسید. محمد باقر در پاسخ، «راه خدا» را بر خود و دیگر امامان تطبیق کرد و بیان داشت که رویگردانی از این راه، افتادن در مسیرهای باطل است.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «راه خدا». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.