زبان بن عمار
زبان بن عمار تمیمی مازنی بصری، مکنی به ابوعمرو، از پیشوایان علم لغت و ادب و یکی از قاریان هفتگانه قرآن بوده است. او در مکه متولد شد، در بصره رشد کرد و در کوفه درگذشت. ابوعبیده او را در ادب، عربیت، شعر و قرآن سرآمد دانسته و درگذشت او را در سال ۱۵۴ هجری ذکر کرده است.[۱]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «زبان». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.