ضحاک بن قیس

ضَحّاک بن قیس فهری، از یاران معاویه بن ابی‌سفیان و از دستیاران او بود.

زندگی

ضَحّاک بن قیس بن خالد، از بنی‌محارب بن فهر بن مالک، از سوی معاویه به فرماندهی سپاهی سه‌هزار یا چهار هزار نفری منصوب شد و به مرزهای حکومت علی بن ابی‌طالب در عراق اعزام گردید. وی در مرز غربی عراق به تاخت و تاز، قتل و غارت اموال پرداخت و راه را بر حجاج عراق بست و اثاثیه و اموال آنان را به غارت برد. در یکی از این حملات، عمروبن قیس بن مسعود، از گماشتگان علی بن ابی‌طالب، را به قتل رساند. هنگامی که خبر این حمله و کشته شدن عمرو به گوش علی رسید، ایشان بر منبر رفت و مردم کوفه را به یاری او و مقابله با دشمن فراخواند و گفت: «ای اهل کوفه! به یاری عمرو بن قیس بشتابید که او و یارانش مورد هجوم دشمن قرار گرفته و جمعی از برادران شما در این هجوم کشته شدند. با دشمن خود بجنگید و از ناموستان دفاع کنید.» اما مردم کوفه با سستی با سخنان او برخورد کردند و پاسخی مناسب ندادند. علی بن ابی‌طالب با مشاهده این سستی گفت: «به خدا سوگند! آرزو می‌کنم کاش در برابر صد تن از شما، یک تن از ایشان می‌داشتم.»

پس از مرگ زیاد بن ابیه، ضحاک از سوی معاویه به حکومت کوفه منصوب شد. هنگامی که معاویه درگذشت، ضحاک بر جنازه او نماز گزارد.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «ضحاک بن قیس». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.