عباس بن حسن بن عبیدالله بن عباس
عَبّاس بن حسن بن عبیدالله بن عباس بن علی بن ابیطالب از افراد خاندان ابوطالب بود که در منابع، از او به عنوان شخصی فاضل، شاعر و فصیح یاد شده است. در گزارش خطیب بغدادی، او در روزگار هارون الرشید به بغداد رفت و مورد تکریم هارون قرار گرفت. برخی نیز او را شاعرترین فرد در میان فرزندان ابوطالب دانستهاند.
زندگی
عَبّاس بن حسن بن عبیدالله بن عباس بن علی بن ابیطالب در روزگار هارون الرشید به بغداد رفت. خطیب بغدادی گزارش کرده است که هارون او را گرامی داشت و مورد توجه قرار داد.[۱]
ویژگیهای علمی و ادبی
در منابع، از عباس به عنوان مردی فاضل، شاعر و فصیح یاد شده است. این توصیفها نشان میدهد که او در میان افراد خاندان خود، به تواناییهای ادبی و بلاغی شناخته میشد.[۲]
جایگاه در شاعری
برخی گزارشها او را از همه فرزندان ابوطالب شاعرتر دانستهاند. این داوری، نشاندهنده شهرت او در سرودن شعر در میان افراد این خاندان است.[۳]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عَبّاس». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.