عنترة بن شداد عبسی

عنترة بن شداد از شاعران و جنگجویان نامدار قبیله بنی‌عبس در منطقه نجد بود. وی که از مادری کنیز به نام زبیبه متولد شد، در کودکی مورد انکار نسب از سوی پدر قرار گرفت، اما پس از نشان دادن دلاوری در میادین نبرد، به فرزندی پذیرفته و آزاد شد. او به دلیل توانمندی در فنون رزمی و سرودن قصاید فصیح، به ویژه معلقه مشهورش، در تاریخ ادبیات عرب جایگاه ویژه‌ای دارد.

زندگی

عنترة بن شداد بن عمرو بن قراد (یا به روایت دیگر: عنترة بن عمرو بن شداد بن عمرو بن معاویهٔ بن قراد) از تبار قبیله بنی‌عبس در نجد بود. مادر او زبیبه، کنیزی حبشی بود و به همین سبب، پدرش در ابتدا از پذیرش فرزندی او امتناع کرد و او را به عنوان برده خود به کار گرفت. عنتره پس از رسیدن به سن رشد، در جریان یکی از جنگ‌ها شجاعت بسیاری از خود نشان داد که این امر سبب شد پدرش ضمن آزادسازی، او را رسماً به عنوان فرزند خود بپذیرد. وی به دلیل شکافی در لب زیرین، به «فلجاء» نیز ملقب بود.

او یکی از برجسته‌ترین جنگجویان و صاحب‌نظران در فنون نظامی عصر خود به‌شمار می‌رفت. در کنار توانمندی‌های نظامی، عنتره شاعری فصیح بود. قصیده «میمیّه» او که شامل ۷۹ بیت است، به دلیل طراوت و زیبایی به «مذهّبه» شهرت یافته و در زمره معلقات قرار گرفته است. دیوان اشعار او در شهرهای بیروت و قاهره به چاپ رسیده و قصیده معلقه وی نیز بارها در کشورهای مختلف از جمله ایران و آلمان منتشر شده است.

درگذشت

عنترة بن شداد در سال ۶۱۵ میلادی درگذشت.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عنترة بن شداد». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.