عمرو بن جمحون

از اسلامیکال
نسخهٔ تاریخ ‏۲ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۲۲:۰۷ توسط Islambot (بحث | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای تازه حاوی «== عمرو بن جموح == عمرو بن جموح خزرجی از اهالی مدینه و تیره بنی سلمه بود. او جایگاه محترمی در میان قبیله خود داشت و به دلیل ویژگی‌های اخلاقی از جمله بخشش و جود، توسط محمد به ریاست قبیله‌اش برگزیده شد. عمرو در دوران پیری و با وجود معلولیت در ناحیه...» ایجاد کرد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

عمرو بن جموح

عمرو بن جموح خزرجی از اهالی مدینه و تیره بنی سلمه بود. او جایگاه محترمی در میان قبیله خود داشت و به دلیل ویژگی‌های اخلاقی از جمله بخشش و جود، توسط محمد به ریاست قبیله‌اش برگزیده شد. عمرو در دوران پیری و با وجود معلولیت در ناحیه پا، در وقایع نظامی دوران ظهور اسلام مشارکت داشت. وی دارای چهار پسر بود که همگی در نبردهای مسلمانان حضور داشتند. عمرو بن جموح در نبرد احد با وجود مخالفت اطرافیان، اصرار بر شرکت در جنگ ورزید و در نهایت در همان معرکه کشته شد.

زندگی و نقش اجتماعی

عمرو بن جموح از بزرگان قبیله خزرج در مدینه بود. با هجرت محمد به مدینه، او با وجود کهولت سن و نقص عضو در پا، تمایل زیادی برای همراهی با مسلمانان داشت. فرزندان او نیز در غزوات شرکت می‌کردند و در میدان‌های نبرد حضور داشتند.[۱]

نبرد احد و کشته شدن

هنگام آغاز جنگ احد، عمرو بن جموح تصمیم گرفت با وجود شرایط جسمانی خود در میدان نبرد حاضر شود. خویشاوندان او سعی کردند وی را از این تصمیم منصرف کنند و با اشاره به معافیت معلولان از حضور در جنگ و حضور چهار فرزندش در جبهه، او را از رفتن بازدارند. با این حال، وی نپذیرفت و نزد محمد رفت تا اجازه حضور بگیرد. اگرچه در ابتدا به او گفته شد که وظیفه‌ای برای حضور در جنگ ندارد، اما به دلیل اصرار او مبنی بر اشتیاق برای رسیدن به مقام شهادت و قدم زدن در بهشت با پای لنگ، محمد به اطرافیان او دستور داد تا مانعش نشوند. عمرو بن جموح در جریان نبرد احد کشته شد.[۲]

پس از پایان نبرد، همسرش، هند دختر عمرو بن حرام، پیکر او را به همراه پیکر برادرش عبدالله و فرزندش خلاد بر شتری سوار کرد تا به مدینه منتقل کند. طبق گزارش‌های تاریخی، شتر در میانه راه از حرکت بازماند و تمایلی به حرکت به سمت مدینه نداشت و تلاش داشت به سمت احد بازگردد. محمد در پاسخ به پرسش هند درباره علت این واقعه، به دعای پیش از حرکت عمرو بن جموح اشاره کرد که از خدا خواسته بود به خانه بازنگردد. همچنین در روایات منسوب به این واقعه آمده است که محمد، عمرو بن جموح را از جمله کسانی دانست که اگر خدا را سوگند دهند، خداوند آن را رد نمی‌کند و به همسرش اطمینان داد که آن‌ها در بهشت در کنار یکدیگر خواهند بود.[۳]

ارجاعات

منابع

اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عمرو بن جموح». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.

{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=خیر|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=خیر|نیازمند مقابله با دانشنامه‌ها=خیر|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}